Gisteravond wilde ik een tosti maken, maar was 'm even vergeten........
zwart!
Ik wist niet hoe snel ik hem naar de groenbak moest transporteren. Zo snel, dat een foto er vandaag niet in zit, ha,ha.
Het duurde nogal even voordat 'de lucht' ook weer was verdwenen.
Vandaag is het Hemelvaartsdag.
Vroeger gingen we dauwtrappen op hemelvaartsdag. Traditioneel is er dan ook de Trekkerslep in Wierden. Henri is er samen met mijn broer naar toe! Voor mijn broertje nostalgie (is er zo'n 25 jaar geleden een keer geweest), voor Henri is het de eerste keer.
En Oh, wat ben ik blij dat ik niet mee hoef :-)).
Fijne dag.
Goodgoan, Gera
donderdag 13 mei 2010
woensdag 12 mei 2010
Labels
Goodgoan, Gera
dinsdag 11 mei 2010
Oeps....
Hoor ik ineens vanuit de keuken lachend: ik heb een stukje van de vinger geknipt.......
Voor verven zijn ze nu niet meer zo geschikt :-))
Goodgoan, Gera
maandag 10 mei 2010
10 mei
Vandaag weer een dag om iets te vieren!
2 jaar geleden was het op deze dag erg mooi weer. Een strak blauwe lucht:
zo'n 27 graden, we zaten 's avonds nog laat buiten.
Hoe ik dat weet??
Mijn broer en schoonzus trouwden die dag:
En alles kon buiten worden gevierd, de huwelijksvoltrekking en het feest!
Ter gelegenheid van hun huwelijk had ik 'Just Married' ontworpen.
(Omdat we 'zomaar' geld geven niet zo leuk vonden. De bedoeling was om een envelop (met inhoud :-)) onder het mos te stoppen. Maar uiteindelijk is er geen envelop onder het mos terecht gekomen omdat we een ander cadeautje bedachten :-)).
Vandaag nog een reden om te vieren: Carla van mijn creafamilie is jarig vandaag.
Goodgoan, Gera
2 jaar geleden was het op deze dag erg mooi weer. Een strak blauwe lucht:
zo'n 27 graden, we zaten 's avonds nog laat buiten.
Hoe ik dat weet??
Mijn broer en schoonzus trouwden die dag:
En alles kon buiten worden gevierd, de huwelijksvoltrekking en het feest!
Ter gelegenheid van hun huwelijk had ik 'Just Married' ontworpen.
Vandaag nog een reden om te vieren: Carla van mijn creafamilie is jarig vandaag.
Goodgoan, Gera
zondag 9 mei 2010
't is Moederdag vandaag....
Daarom zijn we vanmorgen naar mijn schoonmoeder en daarna naar mijn moeder geweest.
Koffie drinken bij de één, eten bij de ander. Cadeautjes mee (mandjes met streekproducten). Net als een grote pan:
(geen beschuit en kruimels in bed)!
Waarom vieren we eigenlijk moederdag?
De oorsprong van moederdag is te vinden bij de Amerikaanse lerares en vrouwenactiviste Anna Jarvis.
Zij leefde van 1864 tot 1948 en herdacht ieder jaar de sterfdag van haar moeder, die stierf in 1906 op de 2e zondag van mei (nu dus bekend als Moederdag). Anna wilde haar moeder (en eigenlijk alle moeders) eren op deze dag
Anna deelde, in Crafton (de sterfplaats van haar moeder), een jaar na het overlijden van haar moeder voor het eerst anjers uit aan alle in de kerk aanwezige moeders.
Samen met anderen die enthousiast waren over het idee benaderde ze politici om van de 2e zondag in mei een nationale feestdag te maken. De Amerikaanse president riep op 8 mei 1914 moederdag uit tot een nationale feestdag. Vanuit Amerika verspreide zich het over de rest van de wereld. De Koninklijke Maatschappij voor Tuinbouw zag ook mogelijkheden in moederdag en zo word in Nederland sinds 1926 ook moederdag gevierd. De eerste jaren was het in Nederland niet zo populair. Totdat de Algemeene Banketbakkersvereeniging in de jaren 30, een grote reclamecampagne hield.
Doordat moederdag zo'n commerciëel succes was, werd er vanaf 1936 ook een vaderdag gevierd.
Ik wens iedereen nog een fijne (moeder)dag(avond).
Goodgoan, Gera
Koffie drinken bij de één, eten bij de ander. Cadeautjes mee (mandjes met streekproducten). Net als een grote pan:
(geen beschuit en kruimels in bed)!
Waarom vieren we eigenlijk moederdag?
De oorsprong van moederdag is te vinden bij de Amerikaanse lerares en vrouwenactiviste Anna Jarvis.
Zij leefde van 1864 tot 1948 en herdacht ieder jaar de sterfdag van haar moeder, die stierf in 1906 op de 2e zondag van mei (nu dus bekend als Moederdag). Anna wilde haar moeder (en eigenlijk alle moeders) eren op deze dag
Anna deelde, in Crafton (de sterfplaats van haar moeder), een jaar na het overlijden van haar moeder voor het eerst anjers uit aan alle in de kerk aanwezige moeders.
Samen met anderen die enthousiast waren over het idee benaderde ze politici om van de 2e zondag in mei een nationale feestdag te maken. De Amerikaanse president riep op 8 mei 1914 moederdag uit tot een nationale feestdag. Vanuit Amerika verspreide zich het over de rest van de wereld. De Koninklijke Maatschappij voor Tuinbouw zag ook mogelijkheden in moederdag en zo word in Nederland sinds 1926 ook moederdag gevierd. De eerste jaren was het in Nederland niet zo populair. Totdat de Algemeene Banketbakkersvereeniging in de jaren 30, een grote reclamecampagne hield.
Doordat moederdag zo'n commerciëel succes was, werd er vanaf 1936 ook een vaderdag gevierd.
Ik wens iedereen nog een fijne (moeder)dag(avond).
Goodgoan, Gera
zaterdag 8 mei 2010
vrijdag 7 mei 2010
Happy-award
En het is de bedoeling dat ik nu vertel over dingen waar ik blij van word. Wie regelmatig mijn blog leest, weet denk ik al genoeg 'dingen' die mij blij maken :-))
Maar hier komen er nog een paar: (in willekeurige volgorde, maar met . bovenaan.... )
. Henri
. familie en vrienden
- winter
- storm
- ijs (het liefst vruchtensmaken)
- zachte zoete drop
- creafamiliedag
- de wisseling van de seizoenen
- positieve (en ook kritische) reacties op nieuwe ontwerpen en op blogjes
- foto's voor de Septemberspring Gallerie (die zijn zeer welkom!!)
- het ontwerp waar ik nu mee bezig ben
- de natuur
- handwerkmaterialen, mooie stofjes, vilt, kantjes, bandjes, kralen, wolletjes, breigarens, borduren, kortom alle handwerkmaterialen
- de moestuin die we hebben aangelegd en waar het eerste spul al bovenkomt
- het uitpakken van een bestelling van een groothandel
- bloesems
- een leuke vondst bij de kringloop of op een rommelmarkt
- dat onze eerste Lelietjes van Gees beginnen te bloeien
- tradities
- dat we vandaag snert eten
- tot slot nog een hele bijzondere: het bericht dat we gisterochtendvroeg kregen van vrienden: dat hun zoontje Joas na een heel erg moeilijke zwangerschap, is geboren!! En daar zijn we dus super blij om!!
En zo zijn er nog veel meer dingen waar ik blij van kan worden, maar nu geef ik de award door aan iedereen: bloggers en bloglezers, voel je vrij om de award mee te nemen, op je eigen blog te zetten en te vertellen waar je vrolijk van wordt. Maar ik zou het ook blij worden wanneer je hier bij de reacties schrijft waar JIJ blij van wordt!!
Goodgoan, Gera
donderdag 6 mei 2010
De tweede shawl (in wording)
Eigenlijk draag ik maar zelden een shawl, maar het breien ervan is zo leuk om te doen dat ik al een patroon heb voor een 2e. Het staat in een boek wat ik speciaal voor dit patroon heb besteld (met dank aan Natascha voor het zoeken!). Eigenlijk had ik deze shawl het eerst willen breien, maar op dat moment kwam ik niet uit het patroon (en dat kon ik dus niet uitstaan! :-).
Nadat de eerste shawl af was heb ik even (heel even) overwogen om een ander patroon te zoeken, maar dat was mijn eer te na. En opeens, na talloze pogingen had ik het patroon door! Pfff.
De handgeverfde wol (heerlijk zachte baby alpaca, kasjmier, en zijde, dus superzacht!) kon op de wolhaspel:
Tijdens het opbollen werden mijn handen blauw. Helaas iets minder subtiel gemeleerd dan de knot!......
Inmiddels weet ik dat ze er tijdens het breien niet veel anders uitzien :-).
Wanneer de shawl af is, eerst maar eens heel goed spoelen......
Goodgoan, Gera
Nadat de eerste shawl af was heb ik even (heel even) overwogen om een ander patroon te zoeken, maar dat was mijn eer te na. En opeens, na talloze pogingen had ik het patroon door! Pfff.
De handgeverfde wol (heerlijk zachte baby alpaca, kasjmier, en zijde, dus superzacht!) kon op de wolhaspel:
Tijdens het opbollen werden mijn handen blauw. Helaas iets minder subtiel gemeleerd dan de knot!......
Wanneer de shawl af is, eerst maar eens heel goed spoelen......
Goodgoan, Gera
woensdag 5 mei 2010
Walpurgis
Na een blog over heksenbezems kan een blog over heksen niet uitblijven!
Doordat de heenreis door de file nogal lang duurde hadden we de laatste kilometers niet zoveel oog meer voor detail. Onze ogen waren gericht op het zoeken naar een hotel. 's Avonds zagen we vanuit het hotel rook en hoorden we muziek. Niet echt iets ongewoons. Wat wel bijzonder was dat we een heksje zagen. Dàt zie je namelijk niet elke dag. Maar we waren zo moe dat we er verder niet zo bij stil stonden. En oh, wat hebben we daar nu spijt van!
Na bijna het klokje rond te hebben geslapen, verkenden we de omgeving. En toen viel ons oog op de vele heksen. Heksen in allerlei formaten, hangend uit en voor ramen, zittend op de stoep bij de voordeur, leunend over een hekje, enz, enz.
We zochten een geopend restaurant (alles, maar dan ook alles zit dicht op 1 mei!...). We belanden op een parkeerplaats die we deelden met héél véél motorrijders. En dat is zeker leuker dan het restaurant had kunnen zijn!
Op die parkeerplaats stonden 2 eettentjes, maar ook een aantal kramen met o.a.:
heksen! Veel heksen!
Bij navraag bij de hotelreceptioniste hoorden we over Walpurgis.
Walpurgis wordt gevierd op de avond en nacht van 30 april op 1 mei. In het kort komt het er op neer dat er dan vreugdevuren worden ontstoken. De heksen komen bijeen om rondom de vlammen te danen en de lente te verwelkomen.
De wat langere versie is:
Volgens een oude legende is de nacht van 30 april op 1 mei, een nacht vol magie. De Germanen geloofden dat de goden Wodan en Freya in die nacht de duistere demonen van de winter verdreven en het licht van de lente begroeten. Er werden vreugdevuren ontstoken waar omheen werd gedanst. Na de masale bekering tot het Christendom werd het feest verboden, en wie het toch vierde werd door de kerk als heks aangemerkt. Historisch gezien is het meest waarschijnlijke dat de heksen gewone mensen waren die werden gedwongen tot het christendom. Ze hingen nog steeds hun heidense religie aan en gingen in het geheim de bergen in om hun goden te aanbidden. Verborgen onder een cape of gemaskert om zichzelf te beschermen. Zo ontstond de traditie om je tijdens Walpurgisnacht als heks te verkleden en argeloze voorbijgangers met een bezem op het achterwerk te slaan.
Walpurgisnacht is genoemd naar de Heilige Sint-Walburga. Walburga is in 710 geboren in het graafschap Dorset in Zuid-Engeland en was een nichtje van Bonifatius. Samen met haar broers Wunnibald en Willibald reisde ze naar Württemberg in Duitsland. Hier werd ze non in het klooster van Heidenheim. Walburga stierf op 25 februari 779. Op 1 mei 779 is ze heilig verklaard. Sint Walburga is patroonheilige voor zeelieden en tegen kwade geesten.
In de Walpurgisnacht komen de heksen uit alle hoeken en gaten tevoorschijn. Volgens de legende mochten de van de aarde verbannen heksen gedurende één nacht in het jaar terugkeren voor het heksenbal op de Brocken. Op deze hoogste berg van de Harz, die vaak gehuld is in mist en wolken (wat bijdraagt aan de mysterieuze sfeer) woont een beruchte heks en staat het voor-Christelijke Heksenaltaar. Geïriteerd door de reinheid van Walpurga (Hoogduits voor Walburga) verzamelen de heksen zich op de heksendansplaatsen (grote stenen die in een cirkel liggen, soms aangevuld met beelden van heksen of duivels) en vliegen daarna op bezemstelen, kattenstaarten, rieken of dorsvlegels (of welk ander voertuig dan ook) naar de top van de berg voor het heksenbal met hun meester (de duivel) en demonen. De duivel schenkt de heksen nieuwe machische kracht.
De Brocken vormt het middelpunt van de Walpurgisnacht, maar in veel dorpen en steden wordt Walpurgis gevierd met vuur en dans op de heksensdansplaatsen.
Om middernacht wordt het begin van de lente ingeluid met veel lawaai en vuurwerk om de heksen te verdrijven.
Jammer toch dat we dit niet vooraf wisten! Maar nu we weten wat Walpurgis is, is het wel een goede reden om nog een keer te gaan toch?!.......
Goodgoan, Gera
p.s. bronvermelding: 1, 2 3 en 4
Doordat de heenreis door de file nogal lang duurde hadden we de laatste kilometers niet zoveel oog meer voor detail. Onze ogen waren gericht op het zoeken naar een hotel. 's Avonds zagen we vanuit het hotel rook en hoorden we muziek. Niet echt iets ongewoons. Wat wel bijzonder was dat we een heksje zagen. Dàt zie je namelijk niet elke dag. Maar we waren zo moe dat we er verder niet zo bij stil stonden. En oh, wat hebben we daar nu spijt van!
Na bijna het klokje rond te hebben geslapen, verkenden we de omgeving. En toen viel ons oog op de vele heksen. Heksen in allerlei formaten, hangend uit en voor ramen, zittend op de stoep bij de voordeur, leunend over een hekje, enz, enz.
We zochten een geopend restaurant (alles, maar dan ook alles zit dicht op 1 mei!...). We belanden op een parkeerplaats die we deelden met héél véél motorrijders. En dat is zeker leuker dan het restaurant had kunnen zijn!
Op die parkeerplaats stonden 2 eettentjes, maar ook een aantal kramen met o.a.:
Bij navraag bij de hotelreceptioniste hoorden we over Walpurgis.
Walpurgis wordt gevierd op de avond en nacht van 30 april op 1 mei. In het kort komt het er op neer dat er dan vreugdevuren worden ontstoken. De heksen komen bijeen om rondom de vlammen te danen en de lente te verwelkomen.
De wat langere versie is:
Volgens een oude legende is de nacht van 30 april op 1 mei, een nacht vol magie. De Germanen geloofden dat de goden Wodan en Freya in die nacht de duistere demonen van de winter verdreven en het licht van de lente begroeten. Er werden vreugdevuren ontstoken waar omheen werd gedanst. Na de masale bekering tot het Christendom werd het feest verboden, en wie het toch vierde werd door de kerk als heks aangemerkt. Historisch gezien is het meest waarschijnlijke dat de heksen gewone mensen waren die werden gedwongen tot het christendom. Ze hingen nog steeds hun heidense religie aan en gingen in het geheim de bergen in om hun goden te aanbidden. Verborgen onder een cape of gemaskert om zichzelf te beschermen. Zo ontstond de traditie om je tijdens Walpurgisnacht als heks te verkleden en argeloze voorbijgangers met een bezem op het achterwerk te slaan.
Walpurgisnacht is genoemd naar de Heilige Sint-Walburga. Walburga is in 710 geboren in het graafschap Dorset in Zuid-Engeland en was een nichtje van Bonifatius. Samen met haar broers Wunnibald en Willibald reisde ze naar Württemberg in Duitsland. Hier werd ze non in het klooster van Heidenheim. Walburga stierf op 25 februari 779. Op 1 mei 779 is ze heilig verklaard. Sint Walburga is patroonheilige voor zeelieden en tegen kwade geesten.
In de Walpurgisnacht komen de heksen uit alle hoeken en gaten tevoorschijn. Volgens de legende mochten de van de aarde verbannen heksen gedurende één nacht in het jaar terugkeren voor het heksenbal op de Brocken. Op deze hoogste berg van de Harz, die vaak gehuld is in mist en wolken (wat bijdraagt aan de mysterieuze sfeer) woont een beruchte heks en staat het voor-Christelijke Heksenaltaar. Geïriteerd door de reinheid van Walpurga (Hoogduits voor Walburga) verzamelen de heksen zich op de heksendansplaatsen (grote stenen die in een cirkel liggen, soms aangevuld met beelden van heksen of duivels) en vliegen daarna op bezemstelen, kattenstaarten, rieken of dorsvlegels (of welk ander voertuig dan ook) naar de top van de berg voor het heksenbal met hun meester (de duivel) en demonen. De duivel schenkt de heksen nieuwe machische kracht.
De Brocken vormt het middelpunt van de Walpurgisnacht, maar in veel dorpen en steden wordt Walpurgis gevierd met vuur en dans op de heksensdansplaatsen.
Om middernacht wordt het begin van de lente ingeluid met veel lawaai en vuurwerk om de heksen te verdrijven.
Jammer toch dat we dit niet vooraf wisten! Maar nu we weten wat Walpurgis is, is het wel een goede reden om nog een keer te gaan toch?!.......
Goodgoan, Gera
p.s. bronvermelding: 1, 2 3 en 4
5 Mei
De vlag hangt uit! Vandaag vieren we Bevrijdingsdag!
Zeker na gisteren toen een gestoorde man de dodenherdenking op de Dam verstoorde. Vol ongeloof staarden we naar de televisie, terwijl de tranen ons over de wangen stroomden.
Vol bewondering hoe 'men' alles binnen een paar minuten weer onder controle had. Kijkend met trots en optimisme naar de Koninklijke familie en alle andere op het plein aanwezige mensen. De dodenherdenking werd hervat.
Vier vandaag het feest van de vrijheid!
Goodgoan, Gera
dinsdag 4 mei 2010
Heksenbezems of....
Een heksenbezem is een woekerende takkenbos in een berk, ontstaan door een schimmel.
Dat is de wetenschappelijke benadering.
Mooier vind ik de mythische:
Op een ochtend, toen het al bijna licht werd, vloog een heks op haar bezem naar huis. Ze was wat laat (heksen kunnen namelijk niet vliegen wanneer het licht is), ze had te lang zitten praten met de Natuurgod Pan (de Griekse god die waakt over herders en hun kuddes, de god van het vee en het dierlijk instinct').
De heks was laat, tè laat! De eerste lichtstraal raakte de heksenbezem en de heks kon niet meer verder vliegen. De heksenbezem bleef in de boom hangen (hoe de heks is thuisgekomen? ik denk lopend)
Maar dit allemaal terzijde. Ik dacht dus dat de bollen die we in de bomen zagen heksenbezems waren.
In het gebied waar we afgelopen weekend zaten kwamen we nog regelmatig van deze bollen tegen. En niet alleen in berken. En toen begon er al een belletje te rinkelen. Ik kreeg de mogelijkheid om nog wat foto´s te maken:
En tot mijn grote verrassing (en blijdschap, want dit had ik nog niet eerder ´in het wild´ gezien') bleken het dus geen heksenbezems te zijn, maar maretak! Bijzonder!
Goodgoan, Gera
p.s. Nu ging het gedeeltelijk over de heksenbezem, morgen volgt een blogje over de heksen
4 mei
Vandaag herdenken we de mensen die zijn omgekomen in de 2e Wereldoorlog en ook aan de soldaten en de burgers die sneuvelden in de jaren er na. Aan hen danken we het feit dat we hier in vrede kunnen leven.
Ik ken niet persoonlijk mensen die gesneuveld zijn, maar op deze dag denk ik altijd even extra aan mijn Opoe. Aan de verhalen die ze vroeger vertelde over de 2 wereldoorlogen die ze zelf had meegemaakt. De ene aan het eind van haar pubertijd, de andere getrouwd en met kinderen. De verhalen over haar zoon die krijgsgevangen is geweest maar gelukkig ook weer vrij is gekomen, aan de verhalen over de onderduikers die ze verborgen hielden. En de verhalen ook over de (m.n. jonge) Duitsers die op een bepaald moment bij hen in huis ingekwartierd waren terwijl de onderduikers tegelijkertijd ook in huis in een kruipruimte zaten.....!
Verhalen over die jonge Duitser die graag had willen blijven, die ook alleen maar deed wat hem werd opgedragen....
En ook ken ik de verhalen van mijn ouders over hoe zij de oorlog hebben beleefd.
Door deze verhalen kwam de oorlog altijd een klein beetje dichterbij, maar ècht begrijpen kun je het niet.
Daarnaast denk ik aan de mensen die gesneuveld zijn in de oorlogen na de 2e wereldoorlog. Geen wereldoorlogen, maar Nederland is wel betrokken door de uitzending van militairen. En deze oorlogen zijn ook medebepalend voor onze vrijheid.
Op het dorp waar ik ben geboren en opgegroeid is in september 2007 een 20 jaar jonge militair begraven. De begraafplaats is daardoor nu ook ineens een oorlogsbegraafplaats. En dan komt de oorlog een stuk dichterbij!
Soms wordt er gepraat over het opheffen van de Dodenherdenking. Maar ik vind 4 Mei een belangrijke dag. Een dag om even bewust stil te staan bij allen die stierven voor onze vrijheid.
En morgen? Morgen vieren we die vrijheid! En ondanks alles blijf ik hopen dat het goede in de mens zal overwinnen en dat die vrijheid ooit wereldwijd zal zijn.
Goodgoan, Gera
Ik ken niet persoonlijk mensen die gesneuveld zijn, maar op deze dag denk ik altijd even extra aan mijn Opoe. Aan de verhalen die ze vroeger vertelde over de 2 wereldoorlogen die ze zelf had meegemaakt. De ene aan het eind van haar pubertijd, de andere getrouwd en met kinderen. De verhalen over haar zoon die krijgsgevangen is geweest maar gelukkig ook weer vrij is gekomen, aan de verhalen over de onderduikers die ze verborgen hielden. En de verhalen ook over de (m.n. jonge) Duitsers die op een bepaald moment bij hen in huis ingekwartierd waren terwijl de onderduikers tegelijkertijd ook in huis in een kruipruimte zaten.....!
Verhalen over die jonge Duitser die graag had willen blijven, die ook alleen maar deed wat hem werd opgedragen....
En ook ken ik de verhalen van mijn ouders over hoe zij de oorlog hebben beleefd.
Door deze verhalen kwam de oorlog altijd een klein beetje dichterbij, maar ècht begrijpen kun je het niet.
Daarnaast denk ik aan de mensen die gesneuveld zijn in de oorlogen na de 2e wereldoorlog. Geen wereldoorlogen, maar Nederland is wel betrokken door de uitzending van militairen. En deze oorlogen zijn ook medebepalend voor onze vrijheid.
Op het dorp waar ik ben geboren en opgegroeid is in september 2007 een 20 jaar jonge militair begraven. De begraafplaats is daardoor nu ook ineens een oorlogsbegraafplaats. En dan komt de oorlog een stuk dichterbij!
Soms wordt er gepraat over het opheffen van de Dodenherdenking. Maar ik vind 4 Mei een belangrijke dag. Een dag om even bewust stil te staan bij allen die stierven voor onze vrijheid.
En morgen? Morgen vieren we die vrijheid! En ondanks alles blijf ik hopen dat het goede in de mens zal overwinnen en dat die vrijheid ooit wereldwijd zal zijn.
Goodgoan, Gera
maandag 3 mei 2010
Wir sind wieder da
Wir sind wieder da (of zoiets, mijn Duits is zeeeeeeer minimaal). Maar ik bedoel te zeggen dat we weer terug zijn! :-)
De afgelopen tijd gaat het niet zo lekker qua pijn. Mijn wereldje werd steeds kleiner, maar vrijdagochtend zijn we toch vertrokken voor een weekendje 'over de grens'.
Op de heenreis: Stau!
Zo'n 2 tot 2,5 uur stilstaan en zo nu en dan een stukkie opschuiven.......en dat was volgens het nummerbord op een auto voor ons flink
:-)) (sorry, voor het taalgebruik!)
Uiteindelijk bereikten we toch het Schlosshotel:
Het gebouw is rond 1840 gebouwd en in gebruik genomen als kazerne. De laatste jaren is het als opvang voor dak- en thuislozen gebruikt en afgelopen februari is het als Schlosshotel geopend (een andere vorm van 'opvang', ha,ha) (Wel bijzonder overigens zo'n parkeerplaats die nog nieuw is (lees: zonder olievlekken) en een hotel dat nog 'nieuw' ruikt:-)). De naam van het hotel verwijst naar het Schloss dat zo'n 30 meter hoger op de berg ligt. Vanuit onze kamer keken we uit op de daarbij behorende barokke tuin:
Niet verkeerd toch?!
Zaterdag hebben we wat in de buurt rondgekeken.
Heel veel kleine boomgaarden:
Het hoogtepunt qua bloesems was wel geweest, maar oh, wat was het nog mooi!!
De bodem van de verschillende bossen was regelmatig bedekt met een tapijt van bosanemoontjes:
aangevuld met enorme........
mierenhopen!!!
Het blijft fascinerend om te zien hoe groot de bedrijvigheid in zo'n mierenhoop is. En wat een onvoorstelbare kracht er in die kleine, slimme beestjes zit! (of nou ja, zo heel klein zijn die rode bosmieren eigenlijk ook weer niet :-))) Als je ziet hoe groot de takjes zijn en dat ze zelfs complete beukenootdoppen versjouwen, vraag je je wel af waar al die power vandaan komt!! Fascinerend!
Waar nodig werken ze samen. Je hoort ze bijna roepen: hé up, hé up.....
En dan vooral niet te vergeten: de koolzaadvelden: Vooral wanneer de zon er over streek, of wanneer je de bergen vanuit de verte kon zien, bezaaid met vlakken helder geel, groen van net opkomend gewas, nog kale maar al voorbewerkte bouwgrond, bossen, boomgaarden en kleine dorpen......Zo ontzettend mooi!
Hoe geel wil je het hebben??!!!!
Goodgoan, Gera
De afgelopen tijd gaat het niet zo lekker qua pijn. Mijn wereldje werd steeds kleiner, maar vrijdagochtend zijn we toch vertrokken voor een weekendje 'over de grens'.
Op de heenreis: Stau!
Uiteindelijk bereikten we toch het Schlosshotel:
Het gebouw is rond 1840 gebouwd en in gebruik genomen als kazerne. De laatste jaren is het als opvang voor dak- en thuislozen gebruikt en afgelopen februari is het als Schlosshotel geopend (een andere vorm van 'opvang', ha,ha) (Wel bijzonder overigens zo'n parkeerplaats die nog nieuw is (lees: zonder olievlekken) en een hotel dat nog 'nieuw' ruikt:-)). De naam van het hotel verwijst naar het Schloss dat zo'n 30 meter hoger op de berg ligt. Vanuit onze kamer keken we uit op de daarbij behorende barokke tuin:
Niet verkeerd toch?!
Zaterdag hebben we wat in de buurt rondgekeken.
Heel veel kleine boomgaarden:
Het hoogtepunt qua bloesems was wel geweest, maar oh, wat was het nog mooi!!
De bodem van de verschillende bossen was regelmatig bedekt met een tapijt van bosanemoontjes:
mierenhopen!!!
Het blijft fascinerend om te zien hoe groot de bedrijvigheid in zo'n mierenhoop is. En wat een onvoorstelbare kracht er in die kleine, slimme beestjes zit! (of nou ja, zo heel klein zijn die rode bosmieren eigenlijk ook weer niet :-))) Als je ziet hoe groot de takjes zijn en dat ze zelfs complete beukenootdoppen versjouwen, vraag je je wel af waar al die power vandaan komt!! Fascinerend!
Waar nodig werken ze samen. Je hoort ze bijna roepen: hé up, hé up.....
En dan vooral niet te vergeten: de koolzaadvelden: Vooral wanneer de zon er over streek, of wanneer je de bergen vanuit de verte kon zien, bezaaid met vlakken helder geel, groen van net opkomend gewas, nog kale maar al voorbewerkte bouwgrond, bossen, boomgaarden en kleine dorpen......Zo ontzettend mooi!
Hoe geel wil je het hebben??!!!!
Goodgoan, Gera
vrijdag 30 april 2010
Koninginnedag 2010
Daarna kwam ik ergens op een blog een foto van 'Koningskinderen' met daarbij allemaal kinderen die Oud Hollandse spelletjes speelden. Ik was helemaal weg de combinatie, helaas was er geen patroon van de spelende kinderen. Maar door de kinderen van 'Koningskinderen' wat aan te passen lukte het om ook een stel spelende kinderen te maken.
Tot mijn spijt wist ik niet meer op welke blog ik die foto had gezien. Tot afgelopen woensdag. Toen zag ik op de blog van Corina de spelende kinderen weer staan.
Nu staan 'Corina's-spelende-kinderen' samen met de Koningskinderen op onze etagere. Gecombineerd met de Oranjeslinger, de boer en de boerin van 'Klompendans'
de klomp van 'Lieve Sinterklaas':
de accordeonist van 'Klompendans' maakt het tot een echt feest:
De Oranjeslinger:
Fijne Koninginnedag!
Goodgoan, Gera
(p.s. Corina, dankjewel voor dit superidee!)
donderdag 29 april 2010
Kraaiennesten
Goodgoan, Gera
woensdag 28 april 2010
Lavendelhart
En de takjes ruiken zo lekker dat ik het jammer vond om ze rechtstreeks in de groenbak te doen. Daarom heb ik er een hartje van gemaakt. Ik heb totaal geen verstand van bloembinden, maar heb toch een poging gedaan. Ik heb electriciteitsdraad in een hartvorm gebogen. Daarna een bundeltje lavendelgroen takjes om het electriciteitsdraad gelegd en met een katoenen draadje vast gebonden. Daarna een volgend bundeltje takjes vastgebonden. Dakpansgewijs, dus zodanig dat het katoenen afbinddraad van het vorige bundeltje onder het volgende bundeltje verstopt is. Net zolang door totdat ik weer rond was (weer 'hart' was:-)).
Ben benieuwd hoelang het zal blijven hangen. Voor nu ruikt het in ieder geval lekker.
Goodgoan, Gera
dinsdag 27 april 2010
Voorjaarshoekje
Goodgoan, Gera
maandag 26 april 2010
10
Afgelopen zaterdagavond zijn we met mijn broer en schoonzus uit eten geweest bij Parklocatie De jaargetijden Restaurant 10 in Enschede.
Het was heel gezellig en we hebben heerlijk gegeten!! 'Verrassingsmenu 10': Je krijgt dan 10 verschillende gerechten. Een verrassing (maar je mag wensen of dingen die je liever niet eet doorgeven).
En een verrassing was het zeker :-).
Bij de voorgerechtjes zat bv. o.a. een gefrituurd kikkerbilletje. Als ik dat van de kaart had moeten kiezen zou ik dat dus nooit never niet gedaan hebben. Maar nu was het een verrassing. En nog een lekkere ook :-)).
Als hoofdgerecht kregen de andere 3 speenvarken met couscous met truffel en lenteui. Maar omdat ik niet van rood vlees hou kreeg ik in plaats van speenvarken heerlijke rode poon! Mmmmm. We sloten af met een heerlijk desert wat ook weer uit 3 verschillende gerechtjes bestond, o.a. champagnesschuim met frambozen, cheesecake en iets waarvan ik niet meer weet hoe het heet, maar het was wel superlekker :-).
Zeker een aanrader dit restaurant! De gerechten wisselen steeds dus elke keer opnieuw een verrassing!
Gisteren voornamelijk geslapen, en vandaag ga ik me hopenlijk opnieuw verdiepen in een breipatroon.
Goodgoan, Gera
Het was heel gezellig en we hebben heerlijk gegeten!! 'Verrassingsmenu 10': Je krijgt dan 10 verschillende gerechten. Een verrassing (maar je mag wensen of dingen die je liever niet eet doorgeven).
En een verrassing was het zeker :-).
Bij de voorgerechtjes zat bv. o.a. een gefrituurd kikkerbilletje. Als ik dat van de kaart had moeten kiezen zou ik dat dus nooit never niet gedaan hebben. Maar nu was het een verrassing. En nog een lekkere ook :-)).
Als hoofdgerecht kregen de andere 3 speenvarken met couscous met truffel en lenteui. Maar omdat ik niet van rood vlees hou kreeg ik in plaats van speenvarken heerlijke rode poon! Mmmmm. We sloten af met een heerlijk desert wat ook weer uit 3 verschillende gerechtjes bestond, o.a. champagnesschuim met frambozen, cheesecake en iets waarvan ik niet meer weet hoe het heet, maar het was wel superlekker :-).
Zeker een aanrader dit restaurant! De gerechten wisselen steeds dus elke keer opnieuw een verrassing!
Gisteren voornamelijk geslapen, en vandaag ga ik me hopenlijk opnieuw verdiepen in een breipatroon.
Goodgoan, Gera
zaterdag 24 april 2010
Stekkiesmarkt
We zijn nog op zoek naar wat groenblijvende planten voor de tuin dus op naar de stekkiesmarkt in Gees (1 van de gemeentedorpen).
De markt is op een plein bij een kerk, de stekkies worden elk jaar gekweekt voor de stekkiesmarkt en de opbrengst is voor de kerk.
De stekkies staan verspreid over het plein op de grond
en op een aantal platte karren.
En dan maar kiezen en kopen.
Het allerleukste vind ik eigenlijk dat je als boodshappenwagen even een kruiwagen te leen kunt krijgen :-). Heel erg handig om je aankoop even mee naar de auto, fiets of zelfs huis te brengen (dat laatste was voor ons een beetje te ver,ha,ha)! Dorpsbewoners komen ook wel met hun eigen kruiwagen even een kijkje nemen of er nog wat te handelen valt!
Het 'terras' zat al vol met koffiedrinkers. Helemaal leuk!!
Maar wij zijn weer naar huis gegaan met onze eigen vondsten: 2 kratten vol voor nog geen 15 euro!
(Voor de zekerheid hadden we maar 'eigen vervoer' meegenomen).
We verheugen ons al weer op volgend jaar.
Eerst koffie gedronken en Henri is nu bezig alles weer een plek te geven (en maar hopen dat we hebben onthouden wat wat was en hoe hoog het wordt :-)).
Fijn weekend, geniet van de zon!
Goodgoan, Gera
p.s. We hebben ook 'Lelietjes van dalen' gekocht. Dalen verwijst wel niet naar het dorp Dalen dat ook 1 van de gemeentedorpen is, maar voor ons zullen de Lelietjes voortaan: 'Lelietjes van Gees' heten!
De markt is op een plein bij een kerk, de stekkies worden elk jaar gekweekt voor de stekkiesmarkt en de opbrengst is voor de kerk.
De stekkies staan verspreid over het plein op de grond
pootaardappelen:
Het allerleukste vind ik eigenlijk dat je als boodshappenwagen even een kruiwagen te leen kunt krijgen :-). Heel erg handig om je aankoop even mee naar de auto, fiets of zelfs huis te brengen (dat laatste was voor ons een beetje te ver,ha,ha)! Dorpsbewoners komen ook wel met hun eigen kruiwagen even een kijkje nemen of er nog wat te handelen valt!
Het 'terras' zat al vol met koffiedrinkers. Helemaal leuk!!
Maar wij zijn weer naar huis gegaan met onze eigen vondsten: 2 kratten vol voor nog geen 15 euro!
We verheugen ons al weer op volgend jaar.
Eerst koffie gedronken en Henri is nu bezig alles weer een plek te geven (en maar hopen dat we hebben onthouden wat wat was en hoe hoog het wordt :-)).
Fijn weekend, geniet van de zon!
Goodgoan, Gera
p.s. We hebben ook 'Lelietjes van dalen' gekocht. Dalen verwijst wel niet naar het dorp Dalen dat ook 1 van de gemeentedorpen is, maar voor ons zullen de Lelietjes voortaan: 'Lelietjes van Gees' heten!
Abonneren op:
Posts (Atom)
