4 mei

Vandaag herdenken we de mensen die zijn omgekomen in de 2e Wereldoorlog en ook aan de soldaten en de burgers die sneuvelden in de jaren er na. Aan hen danken we het feit dat we hier in vrede kunnen leven.

Ik ken niet persoonlijk mensen die gesneuveld zijn, maar op deze dag denk ik altijd even extra aan mijn Opoe. Aan de verhalen die ze vroeger vertelde over de 2 wereldoorlogen die ze zelf had meegemaakt. De ene aan het eind van haar pubertijd, de andere getrouwd en met kinderen. De verhalen over haar zoon die krijgsgevangen is geweest maar gelukkig ook weer vrij is gekomen, aan de verhalen over de onderduikers die ze verborgen hielden. En de verhalen ook over de (m.n. jonge) Duitsers die op een bepaald moment bij hen in huis ingekwartierd waren terwijl de onderduikers tegelijkertijd ook in huis in een kruipruimte zaten.....!
Verhalen over die jonge Duitser die graag had willen blijven, die ook alleen maar deed wat hem werd opgedragen....
En ook ken ik de verhalen van mijn ouders over hoe zij de oorlog hebben beleefd.
Door deze verhalen kwam de oorlog altijd een klein beetje dichterbij, maar ècht begrijpen kun je het niet.

Daarnaast denk ik aan de mensen die gesneuveld zijn in de oorlogen na de 2e wereldoorlog. Geen wereldoorlogen, maar Nederland is wel betrokken door de uitzending van militairen. En deze oorlogen zijn ook medebepalend voor onze vrijheid.
Op het dorp waar ik ben geboren en opgegroeid  is in september 2007 een 20 jaar jonge militair begraven. De begraafplaats is daardoor nu ook ineens een oorlogsbegraafplaats. En dan komt de oorlog een stuk dichterbij!

Soms wordt er gepraat over het opheffen van de Dodenherdenking. Maar ik vind 4 Mei een belangrijke dag. Een dag om even bewust stil te staan bij allen die stierven voor onze vrijheid.

En morgen? Morgen vieren we die vrijheid! En ondanks alles blijf ik hopen dat het goede in de mens zal overwinnen en dat die vrijheid ooit wereldwijd zal zijn.


Goodgoan, Gera