Ik kreeg weer een vraag over hoe de ontwerpen onstaan. Waar ik tegenaan loop. En of het uiteindelijk zo is geworden als ik had bedacht. ed.
Daarover gaat deze blog. Het is geschreven over de Pompoenkoets, maar het ontwerpen verloopt eigenlijk altijd op dezelfde manier.
Eerst nog maar even een foto van de pompoenkoets, zodat duidelijk is om welk ontwerp het gaat :-))
Het idee:
Het begon (zoals meestal:-)) met een idee.
Het maken van een pompoenkoets stond al lange tijd in mijn (bijna heilige) schrift waar ik altijd ideeën in op schrijf. Soms worden ze dan uitgevoerd, maar ook heel vaak blijft het bij het idee.
Het idee van de Pompoenkoets werd dus wèl een ontwerp.
Ik had natuurlijk al wel 'In een rijtuigie' gemaakt, maar ik wilde graag een koets maken die ook aan de bovenkant dicht was, en 'hol' zou zijn.
Maar ja hoe doe je dat??
De voorbereiding:
Het begint dus altijd eerst met een idee. En daarna begint de voorbereiding. Zoeken naar plaatjes bv, of me verdiepen in de achtergrond van iets. zoals bv bij de wilde zwijnen: wat is het leefgebied, wat eten ze, hoeveel jongen worden er ongeveer geboren, in welke tijd van het jaar, hoe lang dragen ze hun gestreepte pyjama, hoe groot zijn ze. Ik vind het leuk (en vaak ook leerzaam!!) om me eerst in het onderwerp te verdiepen. Ook omdat het me helpt met het vormgeven van iets.
Maar voor een pompoenkoets lag dat wat ingewikkelder, ha,ha. Daar was niet zoveel over te vinden. Dan zelf maar gaan schetsen. Tekenen is niet mijn sterkste kant, maar ik kan wel schetsen (louter alleen voor mezelf duidelijk :-)) van een idee. Wanneer ik het dan geschetst heb zie ik het steeds duidelijker voor me hoe het moet worden.
De schets van de koets kwam er dus. Daarna begon het nadenken over hoe ik het zou kunnen maken. Eerst maar eens een klein pompoentje gemaakt, en opgevuld. Gewoon om even een beeld te krijgen van hoe een pompoen er uit zou kunnen zien. Daarna een grote pompoen gemaakt, met het formaat van de uiteindelijke koets. Dat is dus even zoeken naar verhoudingen. Wanneer je een klein pompoentje hebt gemaakt, zegt dat niet automatisch dat wanneer je die bv met een kopieerapparaat vergroot dat dan de verhoudingen ook nog kloppen, dat het er net zo uit ziet. Dit vind ik een beetje lastig uit leggen. De verhoudingen kloppen dan wel ten opzichte van elkaar, maar het wil niet zeggen dat de grote pompoen dan ook een goede vorm heeft. Wanneer het heel klein is dan vallen andere dingen op dan wanneer het groot is.
Na meerdere versies was ik tevreden over de vorm. Maar ja, het was wel een dichte, met wol gevulde vorm. Terwijl ik een holle pompoen wilde! Natuurlijk had ik hem op dezelfde manier kunnen maken als 'in een rijtuigie', maar als je even naar de bovenstaande foto's kijkt dan zie je dat de pompoen 'glad' is: er zit geen bolling per 'partje/segment'. Voor de koets wilde ik graag segmenten die door bolling duidelijk segmenten zijn (nog te volgen??)
Dus de pompoen maken op dezelfde manier als bij 'In een rijtuigie' viel af.
Verschillende pogingen:
Dat werd dus piekeren, piekeren en nog eens piekeren èn brainstormen over hoe dit aan te pakken. Ik had verschillende opties bedacht die ik begon uit te voeren. Soms lijkt iets in je gedachten een logische oplossing, maar de praktijk is heel vaak anders!!
De eerste poging: een metaaldraad meenaaien wanneer je de segmenten aan elkaar zet. Dat werkte dus niet, want als je de pompoen dan omdraait dan worden de naden nog naar buiten geduwd en zie je nog geen bolling in de segmenten.
De 2e nieuwe poging: een geraamte maken van metaaldraad (electriciteitsdraad dus), en daar het vilt overheen trekken, de bedoeling was dat dan het metaaldraad precies steeds in het midden van een segment viel, zodat de zijkanten van het segement wat naar binnen zouden vallen en dus wat boller zouden staan.
Conslusie: een ramp, zag er niet uit. het zag er totaal niet meer uit als een pompoen. :-))
Weer verder met piekeren en brainstormen. Deze keer met beter resultaat!
De 3e nieuwe poging: De koets moest een binnen en buitenkant krijgen! En daartussen moest het worden opgevuld. Daaruit vloeide de volgende uitdaging voort, want de binnenkant moet dan dus kleiner zijn dan de buitenkant!
Dus 2 verschillende delen getekend per segment. Voor de buitenkant wat breder dan de binnenkant. Toen de pompoen in elkaar gezet en opgevuld.
Helaas. het was niet wat ik er van verwachte. De vorm was niet mooi. De segmenten waren wel duidelijk, (dat was al vast een winstpunt :-)), maar de vorm was gewoon niet wat ik in gedachten had. pfff. zou het ooit nog lukken?? (Het antwoord hierop is al duidelijk :-)).
Nu werd het een kwestie van voortborduren op iets wat er was. Goed kijken naar wat ik moest veranderen in de hoop dat het goed zou komen. Elke keer weer nieuw vilt pakken. Ik maak dit soort ontwerpen eigenlijk altijd eerst in ecru vilt, omdat ik dan beter naar de vorm kan kijken. Zodra ik tevreden ben over de vorm bepaal ik de kleur. Popjes ontwerpen ik meestal direct 'in kleur'. Maar regelmatig veranderen de kleuren toch nog weer omdat het op een foto minder effect heeft dan verwacht. Heb voor het quilten wel cursussen kleurenleer gevolgd. En op zich kloppen de kleuren vaak wel volgens de kleurenleer, maar op een foto ogen dingen vaak anders. Het kleuren kiezen is ook gewoon heel lastig zo nu en dan. Dan maak ik ook vaak meerdere 'setjes' van vilt kleuren, en dan maar kiezen. En als je pech hebt, heb je net de verkeerde gekozen en begin je weer opnieuw :-).
Tijdens alle 'proefversies' werk dus steeds met een nieuw lapje vilt. want als je iets uithaalt van wat je gemaakt hebt en ook hebt opgevuld, dan blijkt altijd dat het vilt wat is uitgerekt. (Als je het controleert op je patroondeel). En ik wil natuurlijk wel graag dat de patroondelen kloppen!. Dus daarom teken ik steeds eerst een nieuw patroondeel, daarna knip ik nieuw vilt en begint het naaien weer opnieuw. En dan net zo lang door totdat het zo goed mogelijk overeenkomt met het beeld wat ik vooraf er van had gevormd.
Dus het werd uiteindelijk, na weer meerdere versies op de ene plek iets breder, op de andere plek iets smaller dan de derde poging.
Er waren dus nog meerdere versies nodig, ook omdat ik nog verschillende dingen heb geprobeerd, met en zonder aslan erbij bv.
En toen kwam nog het plaatsen van de ramen en de deuren. Op welke hoogte moeten ze? Ik had dat van papier geknipt en op de koets gespeld. daarna weer op het patroon berekend waar ze dan zouden moeten komen. Weer genaaid, maar toen bleek het toch weer niet naar mijn zin. Iets verplaatst en nog weer eentje genaaid. (Tussen de regels door lees je vast wel hoeveel papier, vilt, dmc, aslan, ed. er al voorbij is gekomen????!!!). Eerst de ramen en daarna zoeken naar de hoogte, breedte en plaats van de deur. Weer een paar verschillende dingen geprobeerd. Ik moest dus gewoon de hele koets weer in elkaar zetten om te zien of het echt klopt.
En dit was dus het begin van de koets:-). Toen begon het 'versieren'. De wielen ging redelijk snel. De pompoenen waren zo klaar. Ik heb nog wel wat verschillende formaten wielen geprobeerd. En toen weer nadenken over hoe ze vast te zetten. Ik was er al snel uit dat het met een as moest zijn. Maar hoe lang moest die as worden. Door de manier waarop die aan de pompoenen vast is gezet (ik ga hier niet precies uitleggen hoe dat is gedaan,haha) , moest ik daar ook weer verschillende versies van proberen. De ene was wat te lang, de andere wat te kort, enz.
Daarna kwam de stengel. Die is wel ongeveer zo geworden als ik eerst had bedacht, maar hij is wel wat langer geworden zodat de muizen voor de koets, de koets eraan voort konden trekken.
Ik wilde eerst een muis bovenop de koets zetten die dan de muizen voor de koets kon mennen. Maar die muis bovenop de koets was geen succes. Ik had dus al een stengel rond de koets gemaakt, maar toen vond ik dus die muis die zou mennen gewoon niet zo leuk staan bovenop de koets. Dus moest ik wat anders verzinnen. En zo moest de stengel er weer af, en langer worden gemaakt zodat de muizen daaraan de koets konden voorttrekken.
Ik vond dat de koets wel een kroontje verdiende. Dus dat kwam er ook op.
Toen moesten de muizen nog gemaakt. Het zijn 3 verschillende muizen. 3 kleine muisjes en 2 grotere muizen die in de koets zitten. De muizen die in de koets zitten moesten een bolling hebben die de wand van de koets volgt anders konden de muizen niet naar buiten kijken/leunen.
En tot slot kwamen er nog 3 muizen voor de koets.
Ik had eerst een 'gewone'muis gemaakt die dus op zijn vier pootjes stond, maar die was 'te echt', terwijl de koets en de andere muizen meer 'sprookjes'figuren zijn.
Dus weer zoeken naar een andere vorm muis. ik vond dat ze wel wat stevig mochten zijn, wat stoers en tegelijkertijd vertederends mochten hebben (laat ik aan jou over of dat gelukt is :-)).
Pfff, wat een verhaal, ben je nog niet afgehaakt??
Tijdens het maken ben ik altijd al bezig met de beschrijving voor het patroonblad. Maar dat is (helaas:-)) absoluut nog niet klaar wanneer het ontwerp klaar is. Dan begint het controleren, bijschaven, controleren, bijschaven, controleren (en dan nog kan er wel wat mis gaan). Soms is het beschrijven ook behoorlijk lastig. Dan kan het voor mezelf wel duidelijk zijn, maar begrijpt een ander het dan ook?? niet teveel tekst, niet te weinig tekst. En op welke manier kan ik het zo beschrijven dat het (soms met wat inspanning :-)) te volgen is.
Dan het tekenen van het patroonblad. Dat doe ik met de hand. Ik trek eerst met potlood de patroondelen om. Daarna trek ik met een hele dunne fineliner precies langs de binnenrand van het potloodlijntje de lijn over (omdat je LANGS het originele patroondeel de potloodlijn trekt, is het potloodpatroon misschien een halve mm groter dn het origineel, daarom teken ik het weer over precies langs de binnenrand van de potloodlijn).
Daarna maak ik een scan. Controleren of de scan wel klopt met het origineel (er zit namelijk nogal wat verschil in het resultaat van scan en kopieerapparaten!! heel veel programma's geven een afwijking. Soms maar minimaal, maar vaak een behoorlijke afwijking). 1 mm verschil lijkt niet veel, maar als je voor een klein pompoentje met 6 segmenten per segment 1 mm meer breedte hebt dan is dat in totaal 6 mm!. En voor een pompoen zal dat misschien niet zoveel uitmaken, maar bij kleine popjes wel degelijk! Daar ben ik door schade en schande achter gekomen :-(.
Na het scannen zet ik op de computer de letters en de tekst bij de patroondelen. En dan maar weer controleren. En nog weer eens controleren, en …enz.
En ook wordt er nog steeds bijgeschaafd aan de beschrijving in combinatie met de patroondelen.
Nou ja, uiteindelijk is het dan klaar.
Dan moet de foto nog worden gemaakt. Daar ben ik altijd uren mee bezig. Ik maak vaak wel meer dan honderd foto's voordat ik tevreden ben (of ik ben misschien gewoon een slechte fotograaf?! :-))
En dan de beste foto eruit zoeken. De camera op verschillende manieren instellen, wat extra licht of juist niet. Dan het onderwerp op verschillende manieren neerzetten, van welke kant moet het worden gefotografeerd? Helaas kun je op een foto altijd maar één kant tegelijk laten zien! Daarom maak ik altijd meerdere foto's die ik dan op de Galerie en de website laat zien.
Dan dus dè foto kiezen en af laten drukken. En dan maar wachten of ze zo zijn geworden als ik hoopte. Een foto ziet er op het scherm toch net weer anders uit dan in het echt.
Soms ben ik blij wanneer ik de foto's zie, en soms dus ook niet. Soms zelfs zo ontevreden dat het fotoproces opnieuw begint.
En dan moeten de prints van het patroon worden gemaakt, de foto's geplakt en alles in een hoesje gedaan.
Het ontwerpen is dus iets wat niet aan uren gebonden is. Eigenlijk ben je er dag en nacht mee bezig. Eigenlijk heb ik altijd oren en ogen open. Niet dat ik altijd bewust op zoek ben naar een onderwerp, maar dat gebeurd gewoon. Ik zie iets gebeuren, of in een gesprek, of iemand komt met een vraag of ik een bepaald iets zou kunnen ontwerpen, of ik zie een voorwerp (bv kastanjes) waar ik iets mee heb, waar ik door geraakt word, en dan ga begint het daar over nadenken, zien of daar mogelijkheden voor een ontwerp in zitten. En soms bedenk je dan meerdere dingen over hetzelfde onderwerp en soms is het er maar eentje.
Ook ligt er pen en papier naast bed, want soms weet ik ineens 's nachts hoe een bepaalde zin in de werkbeschrijving nòg duidelijker wordt. Of is er ineens een oplossing voor een 'probleem' waar ik overdag niet uit kwam.
Vrijwel elk moment dat het gaat ben ik er wel op de 1 of andere manier mee bezig. Een ontwerp kan maanden in mijn hoofd rondzingen voordat het eindelijk tot uitvoer komt. Gewoon door 'voorstudie', maar ook piekeren over hoe ik bepaalde dingen aan moet pakken.
Daarom werk ik zo mogelijk ook altijd zo lang mogelijk voor het seizoen uit (ook al is het wel eens vreemd: Sint en Kerst in de zomer!).
Een patroon van iets maken is wel totaal iets anders dan een wat andere draai aan een bestaand patroon geven. Of iets alleen voor 'eigen gebruik'maken. Wanneer dan iets niet helemaal past, knip je er bv een stukje af, of je maakt een extra naadje of zoiets. Maar als er een patroon van moet worden gemaakt dan moet je zorgen dat het 'klopt' (maar natuurlijk kan er wel eens wat fout gaan in een patroon!, ook al controleer je het heel vaak, soort leesblindheid kan er optreden :-))
Ik heb het ontstaan van de pompoenkoets beschreven, het had in principe net zo goed een ander patroon kunnen zijn. Eigenlijk ontstaat elk ontwerp op dezelfde manier. De ene vorm is wat gemakkelijker te ontwerpen dan de andere, dan zijn er wat minder 'stappen', maar het principe is het zelfde.
Ik heb nog niet eens alle kleine detaildingetjes verteld waar ik bij het ontwerpen van de pompoenkoets tegenaan ben gelopen, vond het verhaal zo wel lang genoeg. En om eerlijk te zijn ook wat te ingewikkeld om te beschrijven omdat om het te begrijpen volgens mij wel handig is wanneer je het patroon voor je ziet :-)
Een popje is over het algemeen eenvoudiger, maar ook dat is absoluut geen vanzelfsprekendheid, dat je dat 'wel even' doet. Er bestaan bv geen standaard maten voor de verhoudingen tussen een hoofdje en het pijpenragergeraamte. De lengte van het lijf, de armen en de benen is van meerdere dingen afhankelijk. bv welke kleding krijgt het popje, zijn dat meerdere lagen of niet, wat is het model van de kleding? in welke houding zit/staat het popje, heeft het popje iets in zijn handen ja of nee. Als bv iets 'omarmt' moet worden, moeten de armen bv al weer wat langer zijn.
Kortom ook aan een relatief eenvoudig popje gaan bij mij altijd meerdere versies vooraf voordat het klaar is.
En ook een 'voorwerp' wat er misschien 'eenvoudig' uitziet is soms erg moeilijk te ontwerpen. (Het ei van 'balanceren' bv heeft heel wat verschillende vormen gehad. Prototypes die wel op een ei leken, maar het niet echt waren. Te puntig, te rond, alle vormen zijn wel voorbij gekomen).
Misschien nog wel leuk om even te vertellen het gaat over het Kabouterbad. Ben eigenlijk benieuwd naar wie het volgende namelijk wel wist?
Ik was bezig met de kastanjebolster. Weer dus zoeken naar plaatjes, en lezen over de kastanjeboom, de kastanje en de bladeren ed. Maar nog prettiger dan plaatjes is iets even in het echt bekijken. Dus hier op zoek naar een kastanjeboom. En goed kijken hoe de bladeren aan de tak zittten. Zitten ze aan het uieinde? Zitten de bolsters in groepjes bij elkaar of juist niet? Zitten de bladeren paarsgewijs of juist niet, uit hoeveel segmenten bestaat een bolster. Al dat soort dingen dus staan bekijken (voorbijgangers zullen wel vraag tekens hebben geplaats bij wat ik aan het doen was, :-)).
Het blad (ik had een mooi blad gevonden, daar een kopie van gemaakt en precies dat blad gebruikt voor het patroon. De bolsters konden worden gemaakt. Later weer terug naar de boom omdat ik het wilde controleren.
Toen moest de kastanje er nog komen. Zomaar twee rondjes op elkaar en festonneren gaf geen kastanje. Dus ik wilde graag een echte kastanje. Dus gaan zoeken. Maar het was nog veel te vroeg. Genoeg bolsters aan de boom en hele kleintjes er onder, maar geen kastanjes. Toen hebben we heel voorzichtig een bolster geplukt en mee naar huis genomen.
Toen begon operatie bolster. Was lastig om open te krijgen. Maar ik heb wel weer dingen geleerd. De kastanje begint dus heel klein binnen in de bolster te groeien. daarom heen zit een dikke witte laag. We konden er een heel kleine kastanje uit peuteren en de rest was gewoon een dikke laag wit spul. (Geen idee hoe dat heet overigens, dus nog niet genoeg geleerd??!!). De kastanje is nog wit!! (dat wist ik dus niet, ben benieuwd wie dat wist??). Maar toen kwam het mooie en vond ik verbazingwekkende: de kastanje begon na korte tijd al te verkleuren en zijn mooie kastanjekleur te krijgen. Ik heb nu de conclusie maar getrokken dat de kastanje zijn kleur pas krijgt zodra er contact is met de buitenlucht. Geen idee of dat klopt hoor!!
Maar ik vond het prachtig om te ontdekken!!
Wat een lang verhaal! ben benieuwd wie of er iemand is die dit helemaal uitleest :-) en of het nou wel of niet leuk was om te lezen, ha,ha
Het ontwerpen is zo nu en dan een enorme puzzel/strijd, maar elke keer weer een uitdaging waar in bovenal ontzettend veel plezier in heb! En als er dan zo nu en dan leuke reacties komen is het helemaal feest!
Gisteren hebben Henri en zijn broer (bij broer en schoonzus) appels geplukt! Kijk eens wat een prachtige bak vol appels!!
Henri heeft ‘tante Gé’ in 1 van de nieuwe bakken gezet. In de andere staat nu de agapanthus. En nu maar duimen dat ze de winter zo overleven en volgend jaar weer bloeien.
Het lapjeskonijn van Judith heeft ook nog een plekje gekregen. Ik had dus al wat foto's gemaakt voordat ik het lapjeskonijn had gekregen. Maar nu staat het konijn er ook bij!
Het ei van 'Balanceren' (zie foto) bv is een eenvoudige vorm,maar er zijn heel wat eieren aan vooraf gegaan voordat ie is zoals ie nu is. Eieren die ei willen zijn, maar het toch net niet zijn. Wannabee eieren ?? :-)) Soms was de vorm te rond, dan weer te puntig, dan weer te langwerpig, enz. Het eindproduct 'ei' ziet er heel eenvoudig uit, maar voordat het zover was....
Zoveel mensen op 1 dag!! onvoorstelbaar!!! (en oh wat leuk!! Dankjewel!)
Ik vond het weer een feest. De expositie met alle prachtige oude en nieuwe ontwerpen. Alle mensen die je tegenkomt. Mensen die ik al eens eerder had ontmoet, of zomaar toevallige leuke ontmoetingen, of mensen die ik alleen van naam kende en waar ik nu ook een gezicht bij heb. Leuk!! Saskia van Poppenatelier Wollepop gaf zoals gewoonlijk weer een workshop. En omdat het weer zo lekker was zaten ze lekker in de tent buiten. Er werden de meest prachtige taartjes geprikt. Heel feestelijk!
Ben helemaal verliefd op deze bramen in verschillend stadium van rijpheid van Schatten van de natuur. Maar ik ga eerst beginnen aan het Takkenwijffie en het Mosmannetje. Heb er al zin in om daar aan te beginnen, maar moet eerst verder met een nieuw ontwerp, anders is dat niet op tijd klaar voor de KreaDoe. Voor de ateliers/winkels die op de Kreadoe staan en mijn ontwerpen verkopen, is het wel handig om al wat eerder een patroon in huis te hebben zodat ze nog een voorbeeld kunnen maken.
In deze prachtige boot van de vrolijke viltvriendjes zag ik in het ruim zelfs nog een paard. geweldig!!
Op de foto staat de geweldige kerstster van Schatten van de natuur. Ik heb er vorig jaar 3 gemaakt. Mooie materialen, prachtige in eigen atelier geverfde rode zijde. Een feestje! 
Heksenmandala 
Kabouterbad
Onder een grote paddenstoel 
Toen we verhuisden hebben we de plant uitgegraven en hier weer geplant. Maar hier doet ie het helaas niet goed. Het eerste jaar kwamen er wel wat bloemen, maar lang niet zo uitbundig als bij ons oude huis. Dit jaar alleen wat groene bladeren (die ook nog eens klein bleven), maar geen enkele bloem. Het is een plant die eigenlijk binnen moet overwinteren. Bij ons oude huis stond hij dicht bij de gevel. En daar kreeg ie blijkbaar zoveel warmte van dat het heel goed ging. Zelfs met vorst en een dik pak sneeuw. Hier heeft ie niet de beschutting van het huis. We hadden hem nog wel zorgvuldig een plaatsje voor hem gezocht, maar blijkbaar niet goed genoeg. We gaan hem nu dus weer opgraven en in een grote plantenbak zetten. En dan maar duimen dat ie het volgend jaar weer gaat doen. Heb geen idee of ie de bloemen nodig heeft om weer goed te kunnen groeien en bloeien het volgende jaar. Proberen dus maar.
Gisteren zijn we met de dames van de bee (Henri zei: jammer dat er niet eentje 'van kooten' heet :-)) naar Oldenzaal geweest, naar de open dagen van Lohuis-Tijhuis geweest.
Ik werd opgehaald door Inge en Irene en toen zijn we naar Ineke in Duitsland gegaan. Daar eerst prachtige quilts, quilts in wording en hun prachtige huis bekeken. Daarna lekker in het zonnetje koffie, thee en een lekker gebakje gedronken en gegeten. Voordat we weer in de auto stapten nog een broodje gegeten. Toen op naar Oldenzaal. Het was een feest! heerlijk stofjes gekocht!! 
Een mens heeft tenslotte nooit stofjes genoeg :-)
