En natuurlijk kon ik het weer niet weer niet laten om even het 'trucje' te doen wat mijn moeder ons vroeger leerde....
Fijne Pinksterdagen!
Goodgoan, Gera
zondag 23 mei 2010
Mini-sering
Eindelijk bloeit de mini-sering!
Jammer dat ik het niet via het beeldscherm kan laten ruiken! (je zult het met wat plaatjes moeten doen :-).
Fijne Pinksterdagen!
Goodgoan, Gera
Fijne Pinksterdagen!
Goodgoan, Gera
zaterdag 22 mei 2010
Creafamiliedag
Nog een weekje en dan is het weer zover: de creafamiliedag. En ik heb er al weer superveel zin in. Heerlijk om naar uit te kijken!
Fijn weekend, geniet van de zon, met wie weet een beschuit met aardbeien?!
Goodgoan, Gera
donderdag 20 mei 2010
Enquete!
Ik wil graag weten hoe JIJ over het volgende denkt!
Vind je het leuker om iets te maken wat snel resultaat geeft, of spreekt het je juist aan om langer aan één project te werken? Waarop baseer je waar je 'voor gaat'? Waarom vind je het wel/niet leuk om langer aan één project te werken?
Ik ben benieuwd naar je reactie!
Onder de mensen die reageren verloot ik een binnenkort uit te komen patroonblad!
Goodgoan, Gera
p.s. Je kunt tot en met dinsdag reageren op de enquete. De trekking is woensdag!
Vind je het leuker om iets te maken wat snel resultaat geeft, of spreekt het je juist aan om langer aan één project te werken? Waarop baseer je waar je 'voor gaat'? Waarom vind je het wel/niet leuk om langer aan één project te werken?
Ik ben benieuwd naar je reactie!
Onder de mensen die reageren verloot ik een binnenkort uit te komen patroonblad!
Goodgoan, Gera
p.s. Je kunt tot en met dinsdag reageren op de enquete. De trekking is woensdag!
Wonder
Wat een ontroerend wonder hè, zo'n kindje met alles er op en er aan!
Goodgoan, Gera
woensdag 19 mei 2010
Kroamschudd'n
Vandaag gaan we kroamschudd'n!
Nog beter gezegd, terwijl dit blogje wordt geplaatst, zijn we aan het kroamschudd'n!! Ik durfde de blog niet eerder te plaatsen......
Als cadeautje nemen we deze quilt mee. Speciaal gemaakt voor Joas:
De voorkant, in de kleuren van de regenboog, gecombineerd met afbeeldingen van Jip en Janneke.
De achterkant:
en het label:
Goodgoan, Gera
Nog beter gezegd, terwijl dit blogje wordt geplaatst, zijn we aan het kroamschudd'n!! Ik durfde de blog niet eerder te plaatsen......
Als cadeautje nemen we deze quilt mee. Speciaal gemaakt voor Joas:
De voorkant, in de kleuren van de regenboog, gecombineerd met afbeeldingen van Jip en Janneke.
De achterkant:
Goodgoan, Gera
dinsdag 18 mei 2010
Er zijn er 2 jarig....
hoera, hoera!
Dat kun je wel zien dat zijn mijn zusje en mijn broertje!
Goodgoan, Gera
Dat kun je wel zien dat zijn mijn zusje en mijn broertje!
Goodgoan, Gera
maandag 17 mei 2010
Pronken met andermans veren...
Vorig jaar liet ik het Lapjeskonijn dat ik van Judith (toen 10 jaar) heb gekregen zien. Ze had het lapjeskonijn zelf gemaakt. Maar moet je zien wat ze nu weer heeft gemaakt!!
Een kussen met hartjes van vilt en een hartenslinger! Mooi hè?!!
Goodgoan, Gera
Een kussen met hartjes van vilt en een hartenslinger! Mooi hè?!!
zondag 16 mei 2010
Chinees uit de vriezer
Zoals het vaak gaat (tenminste bij ons wel): wanneer je iets van de Chinees hebt gegeten blijft er wat over. En dat gaat dan soms de vriezer in.
Wanneer we overleggen wat we gaan eten, kan er dus een opmerking komen als: 'we hebben nog Chinees'.
En daarop volgend: haal jij dan zo 'de Chinees' uit de vriezer?
Wanneer je daarover nadenkt is het eigenlijk maar een vreemde manier om te zeggen dat je Chinees ETEN uit de vriezer haalt.........
Goodgoan, Gera
zaterdag 15 mei 2010
Kabouters in de vriezer
Help! Er hadden motten feestgevierd. Ik heb het hele wandkleed weggegooid, maar de kabouters probeer ik te redden. Ze zitten nu in een plastic zakje in de vriezer!
Fijn weekend,
Goodgoan, Gera
vrijdag 14 mei 2010
Lelijke eend
Gisteren waren Henri en mijn broer naar de Trekkerslep. En natuurlijk zijn er wat foto's gemaakt.
Mijn favouriet is toch wel deze:
Een lelijke eend!! Geweldig!!
Ben toch wel blij dat onze trouwauto (met dank aan mijn broer) er een beetje anders uitzag :-))
Goodgoan, Gera
Mijn favouriet is toch wel deze:
Een lelijke eend!! Geweldig!!
Ben toch wel blij dat onze trouwauto (met dank aan mijn broer) er een beetje anders uitzag :-))
Goodgoan, Gera
donderdag 13 mei 2010
Hemelvaartsdag 2010
Gisteravond wilde ik een tosti maken, maar was 'm even vergeten........
zwart!
Ik wist niet hoe snel ik hem naar de groenbak moest transporteren. Zo snel, dat een foto er vandaag niet in zit, ha,ha.
Het duurde nogal even voordat 'de lucht' ook weer was verdwenen.
Vandaag is het Hemelvaartsdag.
Vroeger gingen we dauwtrappen op hemelvaartsdag. Traditioneel is er dan ook de Trekkerslep in Wierden. Henri is er samen met mijn broer naar toe! Voor mijn broertje nostalgie (is er zo'n 25 jaar geleden een keer geweest), voor Henri is het de eerste keer.
En Oh, wat ben ik blij dat ik niet mee hoef :-)).
Fijne dag.
Goodgoan, Gera
zwart!
Ik wist niet hoe snel ik hem naar de groenbak moest transporteren. Zo snel, dat een foto er vandaag niet in zit, ha,ha.
Het duurde nogal even voordat 'de lucht' ook weer was verdwenen.
Vandaag is het Hemelvaartsdag.
Vroeger gingen we dauwtrappen op hemelvaartsdag. Traditioneel is er dan ook de Trekkerslep in Wierden. Henri is er samen met mijn broer naar toe! Voor mijn broertje nostalgie (is er zo'n 25 jaar geleden een keer geweest), voor Henri is het de eerste keer.
En Oh, wat ben ik blij dat ik niet mee hoef :-)).
Fijne dag.
Goodgoan, Gera
woensdag 12 mei 2010
Labels
Goodgoan, Gera
dinsdag 11 mei 2010
Oeps....
Hoor ik ineens vanuit de keuken lachend: ik heb een stukje van de vinger geknipt.......
Voor verven zijn ze nu niet meer zo geschikt :-))
Goodgoan, Gera
maandag 10 mei 2010
10 mei
Vandaag weer een dag om iets te vieren!
2 jaar geleden was het op deze dag erg mooi weer. Een strak blauwe lucht:
zo'n 27 graden, we zaten 's avonds nog laat buiten.
Hoe ik dat weet??
Mijn broer en schoonzus trouwden die dag:
En alles kon buiten worden gevierd, de huwelijksvoltrekking en het feest!
Ter gelegenheid van hun huwelijk had ik 'Just Married' ontworpen.
(Omdat we 'zomaar' geld geven niet zo leuk vonden. De bedoeling was om een envelop (met inhoud :-)) onder het mos te stoppen. Maar uiteindelijk is er geen envelop onder het mos terecht gekomen omdat we een ander cadeautje bedachten :-)).
Vandaag nog een reden om te vieren: Carla van mijn creafamilie is jarig vandaag.
Goodgoan, Gera
2 jaar geleden was het op deze dag erg mooi weer. Een strak blauwe lucht:
zo'n 27 graden, we zaten 's avonds nog laat buiten.
Hoe ik dat weet??
Mijn broer en schoonzus trouwden die dag:
En alles kon buiten worden gevierd, de huwelijksvoltrekking en het feest!
Ter gelegenheid van hun huwelijk had ik 'Just Married' ontworpen.
Vandaag nog een reden om te vieren: Carla van mijn creafamilie is jarig vandaag.
Goodgoan, Gera
zondag 9 mei 2010
't is Moederdag vandaag....
Daarom zijn we vanmorgen naar mijn schoonmoeder en daarna naar mijn moeder geweest.
Koffie drinken bij de één, eten bij de ander. Cadeautjes mee (mandjes met streekproducten). Net als een grote pan:
(geen beschuit en kruimels in bed)!
Waarom vieren we eigenlijk moederdag?
De oorsprong van moederdag is te vinden bij de Amerikaanse lerares en vrouwenactiviste Anna Jarvis.
Zij leefde van 1864 tot 1948 en herdacht ieder jaar de sterfdag van haar moeder, die stierf in 1906 op de 2e zondag van mei (nu dus bekend als Moederdag). Anna wilde haar moeder (en eigenlijk alle moeders) eren op deze dag
Anna deelde, in Crafton (de sterfplaats van haar moeder), een jaar na het overlijden van haar moeder voor het eerst anjers uit aan alle in de kerk aanwezige moeders.
Samen met anderen die enthousiast waren over het idee benaderde ze politici om van de 2e zondag in mei een nationale feestdag te maken. De Amerikaanse president riep op 8 mei 1914 moederdag uit tot een nationale feestdag. Vanuit Amerika verspreide zich het over de rest van de wereld. De Koninklijke Maatschappij voor Tuinbouw zag ook mogelijkheden in moederdag en zo word in Nederland sinds 1926 ook moederdag gevierd. De eerste jaren was het in Nederland niet zo populair. Totdat de Algemeene Banketbakkersvereeniging in de jaren 30, een grote reclamecampagne hield.
Doordat moederdag zo'n commerciëel succes was, werd er vanaf 1936 ook een vaderdag gevierd.
Ik wens iedereen nog een fijne (moeder)dag(avond).
Goodgoan, Gera
Koffie drinken bij de één, eten bij de ander. Cadeautjes mee (mandjes met streekproducten). Net als een grote pan:
(geen beschuit en kruimels in bed)!
Waarom vieren we eigenlijk moederdag?
De oorsprong van moederdag is te vinden bij de Amerikaanse lerares en vrouwenactiviste Anna Jarvis.
Zij leefde van 1864 tot 1948 en herdacht ieder jaar de sterfdag van haar moeder, die stierf in 1906 op de 2e zondag van mei (nu dus bekend als Moederdag). Anna wilde haar moeder (en eigenlijk alle moeders) eren op deze dag
Anna deelde, in Crafton (de sterfplaats van haar moeder), een jaar na het overlijden van haar moeder voor het eerst anjers uit aan alle in de kerk aanwezige moeders.
Samen met anderen die enthousiast waren over het idee benaderde ze politici om van de 2e zondag in mei een nationale feestdag te maken. De Amerikaanse president riep op 8 mei 1914 moederdag uit tot een nationale feestdag. Vanuit Amerika verspreide zich het over de rest van de wereld. De Koninklijke Maatschappij voor Tuinbouw zag ook mogelijkheden in moederdag en zo word in Nederland sinds 1926 ook moederdag gevierd. De eerste jaren was het in Nederland niet zo populair. Totdat de Algemeene Banketbakkersvereeniging in de jaren 30, een grote reclamecampagne hield.
Doordat moederdag zo'n commerciëel succes was, werd er vanaf 1936 ook een vaderdag gevierd.
Ik wens iedereen nog een fijne (moeder)dag(avond).
Goodgoan, Gera
zaterdag 8 mei 2010
vrijdag 7 mei 2010
Happy-award
En het is de bedoeling dat ik nu vertel over dingen waar ik blij van word. Wie regelmatig mijn blog leest, weet denk ik al genoeg 'dingen' die mij blij maken :-))
Maar hier komen er nog een paar: (in willekeurige volgorde, maar met . bovenaan.... )
. Henri
. familie en vrienden
- winter
- storm
- ijs (het liefst vruchtensmaken)
- zachte zoete drop
- creafamiliedag
- de wisseling van de seizoenen
- positieve (en ook kritische) reacties op nieuwe ontwerpen en op blogjes
- foto's voor de Septemberspring Gallerie (die zijn zeer welkom!!)
- het ontwerp waar ik nu mee bezig ben
- de natuur
- handwerkmaterialen, mooie stofjes, vilt, kantjes, bandjes, kralen, wolletjes, breigarens, borduren, kortom alle handwerkmaterialen
- de moestuin die we hebben aangelegd en waar het eerste spul al bovenkomt
- het uitpakken van een bestelling van een groothandel
- bloesems
- een leuke vondst bij de kringloop of op een rommelmarkt
- dat onze eerste Lelietjes van Gees beginnen te bloeien
- tradities
- dat we vandaag snert eten
- tot slot nog een hele bijzondere: het bericht dat we gisterochtendvroeg kregen van vrienden: dat hun zoontje Joas na een heel erg moeilijke zwangerschap, is geboren!! En daar zijn we dus super blij om!!
En zo zijn er nog veel meer dingen waar ik blij van kan worden, maar nu geef ik de award door aan iedereen: bloggers en bloglezers, voel je vrij om de award mee te nemen, op je eigen blog te zetten en te vertellen waar je vrolijk van wordt. Maar ik zou het ook blij worden wanneer je hier bij de reacties schrijft waar JIJ blij van wordt!!
Goodgoan, Gera
donderdag 6 mei 2010
De tweede shawl (in wording)
Eigenlijk draag ik maar zelden een shawl, maar het breien ervan is zo leuk om te doen dat ik al een patroon heb voor een 2e. Het staat in een boek wat ik speciaal voor dit patroon heb besteld (met dank aan Natascha voor het zoeken!). Eigenlijk had ik deze shawl het eerst willen breien, maar op dat moment kwam ik niet uit het patroon (en dat kon ik dus niet uitstaan! :-).
Nadat de eerste shawl af was heb ik even (heel even) overwogen om een ander patroon te zoeken, maar dat was mijn eer te na. En opeens, na talloze pogingen had ik het patroon door! Pfff.
De handgeverfde wol (heerlijk zachte baby alpaca, kasjmier, en zijde, dus superzacht!) kon op de wolhaspel:
Tijdens het opbollen werden mijn handen blauw. Helaas iets minder subtiel gemeleerd dan de knot!......
Inmiddels weet ik dat ze er tijdens het breien niet veel anders uitzien :-).
Wanneer de shawl af is, eerst maar eens heel goed spoelen......
Goodgoan, Gera
Nadat de eerste shawl af was heb ik even (heel even) overwogen om een ander patroon te zoeken, maar dat was mijn eer te na. En opeens, na talloze pogingen had ik het patroon door! Pfff.
De handgeverfde wol (heerlijk zachte baby alpaca, kasjmier, en zijde, dus superzacht!) kon op de wolhaspel:
Tijdens het opbollen werden mijn handen blauw. Helaas iets minder subtiel gemeleerd dan de knot!......
Wanneer de shawl af is, eerst maar eens heel goed spoelen......
Goodgoan, Gera
woensdag 5 mei 2010
Walpurgis
Na een blog over heksenbezems kan een blog over heksen niet uitblijven!
Doordat de heenreis door de file nogal lang duurde hadden we de laatste kilometers niet zoveel oog meer voor detail. Onze ogen waren gericht op het zoeken naar een hotel. 's Avonds zagen we vanuit het hotel rook en hoorden we muziek. Niet echt iets ongewoons. Wat wel bijzonder was dat we een heksje zagen. Dàt zie je namelijk niet elke dag. Maar we waren zo moe dat we er verder niet zo bij stil stonden. En oh, wat hebben we daar nu spijt van!
Na bijna het klokje rond te hebben geslapen, verkenden we de omgeving. En toen viel ons oog op de vele heksen. Heksen in allerlei formaten, hangend uit en voor ramen, zittend op de stoep bij de voordeur, leunend over een hekje, enz, enz.
We zochten een geopend restaurant (alles, maar dan ook alles zit dicht op 1 mei!...). We belanden op een parkeerplaats die we deelden met héél véél motorrijders. En dat is zeker leuker dan het restaurant had kunnen zijn!
Op die parkeerplaats stonden 2 eettentjes, maar ook een aantal kramen met o.a.:
heksen! Veel heksen!
Bij navraag bij de hotelreceptioniste hoorden we over Walpurgis.
Walpurgis wordt gevierd op de avond en nacht van 30 april op 1 mei. In het kort komt het er op neer dat er dan vreugdevuren worden ontstoken. De heksen komen bijeen om rondom de vlammen te danen en de lente te verwelkomen.
De wat langere versie is:
Volgens een oude legende is de nacht van 30 april op 1 mei, een nacht vol magie. De Germanen geloofden dat de goden Wodan en Freya in die nacht de duistere demonen van de winter verdreven en het licht van de lente begroeten. Er werden vreugdevuren ontstoken waar omheen werd gedanst. Na de masale bekering tot het Christendom werd het feest verboden, en wie het toch vierde werd door de kerk als heks aangemerkt. Historisch gezien is het meest waarschijnlijke dat de heksen gewone mensen waren die werden gedwongen tot het christendom. Ze hingen nog steeds hun heidense religie aan en gingen in het geheim de bergen in om hun goden te aanbidden. Verborgen onder een cape of gemaskert om zichzelf te beschermen. Zo ontstond de traditie om je tijdens Walpurgisnacht als heks te verkleden en argeloze voorbijgangers met een bezem op het achterwerk te slaan.
Walpurgisnacht is genoemd naar de Heilige Sint-Walburga. Walburga is in 710 geboren in het graafschap Dorset in Zuid-Engeland en was een nichtje van Bonifatius. Samen met haar broers Wunnibald en Willibald reisde ze naar Württemberg in Duitsland. Hier werd ze non in het klooster van Heidenheim. Walburga stierf op 25 februari 779. Op 1 mei 779 is ze heilig verklaard. Sint Walburga is patroonheilige voor zeelieden en tegen kwade geesten.
In de Walpurgisnacht komen de heksen uit alle hoeken en gaten tevoorschijn. Volgens de legende mochten de van de aarde verbannen heksen gedurende één nacht in het jaar terugkeren voor het heksenbal op de Brocken. Op deze hoogste berg van de Harz, die vaak gehuld is in mist en wolken (wat bijdraagt aan de mysterieuze sfeer) woont een beruchte heks en staat het voor-Christelijke Heksenaltaar. Geïriteerd door de reinheid van Walpurga (Hoogduits voor Walburga) verzamelen de heksen zich op de heksendansplaatsen (grote stenen die in een cirkel liggen, soms aangevuld met beelden van heksen of duivels) en vliegen daarna op bezemstelen, kattenstaarten, rieken of dorsvlegels (of welk ander voertuig dan ook) naar de top van de berg voor het heksenbal met hun meester (de duivel) en demonen. De duivel schenkt de heksen nieuwe machische kracht.
De Brocken vormt het middelpunt van de Walpurgisnacht, maar in veel dorpen en steden wordt Walpurgis gevierd met vuur en dans op de heksensdansplaatsen.
Om middernacht wordt het begin van de lente ingeluid met veel lawaai en vuurwerk om de heksen te verdrijven.
Jammer toch dat we dit niet vooraf wisten! Maar nu we weten wat Walpurgis is, is het wel een goede reden om nog een keer te gaan toch?!.......
Goodgoan, Gera
p.s. bronvermelding: 1, 2 3 en 4
Doordat de heenreis door de file nogal lang duurde hadden we de laatste kilometers niet zoveel oog meer voor detail. Onze ogen waren gericht op het zoeken naar een hotel. 's Avonds zagen we vanuit het hotel rook en hoorden we muziek. Niet echt iets ongewoons. Wat wel bijzonder was dat we een heksje zagen. Dàt zie je namelijk niet elke dag. Maar we waren zo moe dat we er verder niet zo bij stil stonden. En oh, wat hebben we daar nu spijt van!
Na bijna het klokje rond te hebben geslapen, verkenden we de omgeving. En toen viel ons oog op de vele heksen. Heksen in allerlei formaten, hangend uit en voor ramen, zittend op de stoep bij de voordeur, leunend over een hekje, enz, enz.
We zochten een geopend restaurant (alles, maar dan ook alles zit dicht op 1 mei!...). We belanden op een parkeerplaats die we deelden met héél véél motorrijders. En dat is zeker leuker dan het restaurant had kunnen zijn!
Op die parkeerplaats stonden 2 eettentjes, maar ook een aantal kramen met o.a.:
Bij navraag bij de hotelreceptioniste hoorden we over Walpurgis.
Walpurgis wordt gevierd op de avond en nacht van 30 april op 1 mei. In het kort komt het er op neer dat er dan vreugdevuren worden ontstoken. De heksen komen bijeen om rondom de vlammen te danen en de lente te verwelkomen.
De wat langere versie is:
Volgens een oude legende is de nacht van 30 april op 1 mei, een nacht vol magie. De Germanen geloofden dat de goden Wodan en Freya in die nacht de duistere demonen van de winter verdreven en het licht van de lente begroeten. Er werden vreugdevuren ontstoken waar omheen werd gedanst. Na de masale bekering tot het Christendom werd het feest verboden, en wie het toch vierde werd door de kerk als heks aangemerkt. Historisch gezien is het meest waarschijnlijke dat de heksen gewone mensen waren die werden gedwongen tot het christendom. Ze hingen nog steeds hun heidense religie aan en gingen in het geheim de bergen in om hun goden te aanbidden. Verborgen onder een cape of gemaskert om zichzelf te beschermen. Zo ontstond de traditie om je tijdens Walpurgisnacht als heks te verkleden en argeloze voorbijgangers met een bezem op het achterwerk te slaan.
Walpurgisnacht is genoemd naar de Heilige Sint-Walburga. Walburga is in 710 geboren in het graafschap Dorset in Zuid-Engeland en was een nichtje van Bonifatius. Samen met haar broers Wunnibald en Willibald reisde ze naar Württemberg in Duitsland. Hier werd ze non in het klooster van Heidenheim. Walburga stierf op 25 februari 779. Op 1 mei 779 is ze heilig verklaard. Sint Walburga is patroonheilige voor zeelieden en tegen kwade geesten.
In de Walpurgisnacht komen de heksen uit alle hoeken en gaten tevoorschijn. Volgens de legende mochten de van de aarde verbannen heksen gedurende één nacht in het jaar terugkeren voor het heksenbal op de Brocken. Op deze hoogste berg van de Harz, die vaak gehuld is in mist en wolken (wat bijdraagt aan de mysterieuze sfeer) woont een beruchte heks en staat het voor-Christelijke Heksenaltaar. Geïriteerd door de reinheid van Walpurga (Hoogduits voor Walburga) verzamelen de heksen zich op de heksendansplaatsen (grote stenen die in een cirkel liggen, soms aangevuld met beelden van heksen of duivels) en vliegen daarna op bezemstelen, kattenstaarten, rieken of dorsvlegels (of welk ander voertuig dan ook) naar de top van de berg voor het heksenbal met hun meester (de duivel) en demonen. De duivel schenkt de heksen nieuwe machische kracht.
De Brocken vormt het middelpunt van de Walpurgisnacht, maar in veel dorpen en steden wordt Walpurgis gevierd met vuur en dans op de heksensdansplaatsen.
Om middernacht wordt het begin van de lente ingeluid met veel lawaai en vuurwerk om de heksen te verdrijven.
Jammer toch dat we dit niet vooraf wisten! Maar nu we weten wat Walpurgis is, is het wel een goede reden om nog een keer te gaan toch?!.......
Goodgoan, Gera
p.s. bronvermelding: 1, 2 3 en 4
5 Mei
De vlag hangt uit! Vandaag vieren we Bevrijdingsdag!
Zeker na gisteren toen een gestoorde man de dodenherdenking op de Dam verstoorde. Vol ongeloof staarden we naar de televisie, terwijl de tranen ons over de wangen stroomden.
Vol bewondering hoe 'men' alles binnen een paar minuten weer onder controle had. Kijkend met trots en optimisme naar de Koninklijke familie en alle andere op het plein aanwezige mensen. De dodenherdenking werd hervat.
Vier vandaag het feest van de vrijheid!
Goodgoan, Gera
dinsdag 4 mei 2010
Heksenbezems of....
Een heksenbezem is een woekerende takkenbos in een berk, ontstaan door een schimmel.
Dat is de wetenschappelijke benadering.
Mooier vind ik de mythische:
Op een ochtend, toen het al bijna licht werd, vloog een heks op haar bezem naar huis. Ze was wat laat (heksen kunnen namelijk niet vliegen wanneer het licht is), ze had te lang zitten praten met de Natuurgod Pan (de Griekse god die waakt over herders en hun kuddes, de god van het vee en het dierlijk instinct').
De heks was laat, tè laat! De eerste lichtstraal raakte de heksenbezem en de heks kon niet meer verder vliegen. De heksenbezem bleef in de boom hangen (hoe de heks is thuisgekomen? ik denk lopend)
Maar dit allemaal terzijde. Ik dacht dus dat de bollen die we in de bomen zagen heksenbezems waren.
In het gebied waar we afgelopen weekend zaten kwamen we nog regelmatig van deze bollen tegen. En niet alleen in berken. En toen begon er al een belletje te rinkelen. Ik kreeg de mogelijkheid om nog wat foto´s te maken:
En tot mijn grote verrassing (en blijdschap, want dit had ik nog niet eerder ´in het wild´ gezien') bleken het dus geen heksenbezems te zijn, maar maretak! Bijzonder!
Goodgoan, Gera
p.s. Nu ging het gedeeltelijk over de heksenbezem, morgen volgt een blogje over de heksen
4 mei
Vandaag herdenken we de mensen die zijn omgekomen in de 2e Wereldoorlog en ook aan de soldaten en de burgers die sneuvelden in de jaren er na. Aan hen danken we het feit dat we hier in vrede kunnen leven.
Ik ken niet persoonlijk mensen die gesneuveld zijn, maar op deze dag denk ik altijd even extra aan mijn Opoe. Aan de verhalen die ze vroeger vertelde over de 2 wereldoorlogen die ze zelf had meegemaakt. De ene aan het eind van haar pubertijd, de andere getrouwd en met kinderen. De verhalen over haar zoon die krijgsgevangen is geweest maar gelukkig ook weer vrij is gekomen, aan de verhalen over de onderduikers die ze verborgen hielden. En de verhalen ook over de (m.n. jonge) Duitsers die op een bepaald moment bij hen in huis ingekwartierd waren terwijl de onderduikers tegelijkertijd ook in huis in een kruipruimte zaten.....!
Verhalen over die jonge Duitser die graag had willen blijven, die ook alleen maar deed wat hem werd opgedragen....
En ook ken ik de verhalen van mijn ouders over hoe zij de oorlog hebben beleefd.
Door deze verhalen kwam de oorlog altijd een klein beetje dichterbij, maar ècht begrijpen kun je het niet.
Daarnaast denk ik aan de mensen die gesneuveld zijn in de oorlogen na de 2e wereldoorlog. Geen wereldoorlogen, maar Nederland is wel betrokken door de uitzending van militairen. En deze oorlogen zijn ook medebepalend voor onze vrijheid.
Op het dorp waar ik ben geboren en opgegroeid is in september 2007 een 20 jaar jonge militair begraven. De begraafplaats is daardoor nu ook ineens een oorlogsbegraafplaats. En dan komt de oorlog een stuk dichterbij!
Soms wordt er gepraat over het opheffen van de Dodenherdenking. Maar ik vind 4 Mei een belangrijke dag. Een dag om even bewust stil te staan bij allen die stierven voor onze vrijheid.
En morgen? Morgen vieren we die vrijheid! En ondanks alles blijf ik hopen dat het goede in de mens zal overwinnen en dat die vrijheid ooit wereldwijd zal zijn.
Goodgoan, Gera
Ik ken niet persoonlijk mensen die gesneuveld zijn, maar op deze dag denk ik altijd even extra aan mijn Opoe. Aan de verhalen die ze vroeger vertelde over de 2 wereldoorlogen die ze zelf had meegemaakt. De ene aan het eind van haar pubertijd, de andere getrouwd en met kinderen. De verhalen over haar zoon die krijgsgevangen is geweest maar gelukkig ook weer vrij is gekomen, aan de verhalen over de onderduikers die ze verborgen hielden. En de verhalen ook over de (m.n. jonge) Duitsers die op een bepaald moment bij hen in huis ingekwartierd waren terwijl de onderduikers tegelijkertijd ook in huis in een kruipruimte zaten.....!
Verhalen over die jonge Duitser die graag had willen blijven, die ook alleen maar deed wat hem werd opgedragen....
En ook ken ik de verhalen van mijn ouders over hoe zij de oorlog hebben beleefd.
Door deze verhalen kwam de oorlog altijd een klein beetje dichterbij, maar ècht begrijpen kun je het niet.
Daarnaast denk ik aan de mensen die gesneuveld zijn in de oorlogen na de 2e wereldoorlog. Geen wereldoorlogen, maar Nederland is wel betrokken door de uitzending van militairen. En deze oorlogen zijn ook medebepalend voor onze vrijheid.
Op het dorp waar ik ben geboren en opgegroeid is in september 2007 een 20 jaar jonge militair begraven. De begraafplaats is daardoor nu ook ineens een oorlogsbegraafplaats. En dan komt de oorlog een stuk dichterbij!
Soms wordt er gepraat over het opheffen van de Dodenherdenking. Maar ik vind 4 Mei een belangrijke dag. Een dag om even bewust stil te staan bij allen die stierven voor onze vrijheid.
En morgen? Morgen vieren we die vrijheid! En ondanks alles blijf ik hopen dat het goede in de mens zal overwinnen en dat die vrijheid ooit wereldwijd zal zijn.
Goodgoan, Gera
maandag 3 mei 2010
Wir sind wieder da
Wir sind wieder da (of zoiets, mijn Duits is zeeeeeeer minimaal). Maar ik bedoel te zeggen dat we weer terug zijn! :-)
De afgelopen tijd gaat het niet zo lekker qua pijn. Mijn wereldje werd steeds kleiner, maar vrijdagochtend zijn we toch vertrokken voor een weekendje 'over de grens'.
Op de heenreis: Stau!
Zo'n 2 tot 2,5 uur stilstaan en zo nu en dan een stukkie opschuiven.......en dat was volgens het nummerbord op een auto voor ons flink
:-)) (sorry, voor het taalgebruik!)
Uiteindelijk bereikten we toch het Schlosshotel:
Het gebouw is rond 1840 gebouwd en in gebruik genomen als kazerne. De laatste jaren is het als opvang voor dak- en thuislozen gebruikt en afgelopen februari is het als Schlosshotel geopend (een andere vorm van 'opvang', ha,ha) (Wel bijzonder overigens zo'n parkeerplaats die nog nieuw is (lees: zonder olievlekken) en een hotel dat nog 'nieuw' ruikt:-)). De naam van het hotel verwijst naar het Schloss dat zo'n 30 meter hoger op de berg ligt. Vanuit onze kamer keken we uit op de daarbij behorende barokke tuin:
Niet verkeerd toch?!
Zaterdag hebben we wat in de buurt rondgekeken.
Heel veel kleine boomgaarden:
Het hoogtepunt qua bloesems was wel geweest, maar oh, wat was het nog mooi!!
De bodem van de verschillende bossen was regelmatig bedekt met een tapijt van bosanemoontjes:
aangevuld met enorme........
mierenhopen!!!
Het blijft fascinerend om te zien hoe groot de bedrijvigheid in zo'n mierenhoop is. En wat een onvoorstelbare kracht er in die kleine, slimme beestjes zit! (of nou ja, zo heel klein zijn die rode bosmieren eigenlijk ook weer niet :-))) Als je ziet hoe groot de takjes zijn en dat ze zelfs complete beukenootdoppen versjouwen, vraag je je wel af waar al die power vandaan komt!! Fascinerend!
Waar nodig werken ze samen. Je hoort ze bijna roepen: hé up, hé up.....
En dan vooral niet te vergeten: de koolzaadvelden: Vooral wanneer de zon er over streek, of wanneer je de bergen vanuit de verte kon zien, bezaaid met vlakken helder geel, groen van net opkomend gewas, nog kale maar al voorbewerkte bouwgrond, bossen, boomgaarden en kleine dorpen......Zo ontzettend mooi!
Hoe geel wil je het hebben??!!!!
Goodgoan, Gera
De afgelopen tijd gaat het niet zo lekker qua pijn. Mijn wereldje werd steeds kleiner, maar vrijdagochtend zijn we toch vertrokken voor een weekendje 'over de grens'.
Op de heenreis: Stau!
Uiteindelijk bereikten we toch het Schlosshotel:
Het gebouw is rond 1840 gebouwd en in gebruik genomen als kazerne. De laatste jaren is het als opvang voor dak- en thuislozen gebruikt en afgelopen februari is het als Schlosshotel geopend (een andere vorm van 'opvang', ha,ha) (Wel bijzonder overigens zo'n parkeerplaats die nog nieuw is (lees: zonder olievlekken) en een hotel dat nog 'nieuw' ruikt:-)). De naam van het hotel verwijst naar het Schloss dat zo'n 30 meter hoger op de berg ligt. Vanuit onze kamer keken we uit op de daarbij behorende barokke tuin:
Niet verkeerd toch?!
Zaterdag hebben we wat in de buurt rondgekeken.
Heel veel kleine boomgaarden:
Het hoogtepunt qua bloesems was wel geweest, maar oh, wat was het nog mooi!!
De bodem van de verschillende bossen was regelmatig bedekt met een tapijt van bosanemoontjes:
mierenhopen!!!
Het blijft fascinerend om te zien hoe groot de bedrijvigheid in zo'n mierenhoop is. En wat een onvoorstelbare kracht er in die kleine, slimme beestjes zit! (of nou ja, zo heel klein zijn die rode bosmieren eigenlijk ook weer niet :-))) Als je ziet hoe groot de takjes zijn en dat ze zelfs complete beukenootdoppen versjouwen, vraag je je wel af waar al die power vandaan komt!! Fascinerend!
Waar nodig werken ze samen. Je hoort ze bijna roepen: hé up, hé up.....
En dan vooral niet te vergeten: de koolzaadvelden: Vooral wanneer de zon er over streek, of wanneer je de bergen vanuit de verte kon zien, bezaaid met vlakken helder geel, groen van net opkomend gewas, nog kale maar al voorbewerkte bouwgrond, bossen, boomgaarden en kleine dorpen......Zo ontzettend mooi!
Hoe geel wil je het hebben??!!!!
Goodgoan, Gera
Abonneren op:
Posts (Atom)
