Vandaag is het weer onze jaarlijkse meidendag. Dit keer in Den Haag. Helaas lukt het ook dit jaar niet om er bij te zijn. Op naar het volgende jaar!
Soms is de beslissing om iets wel of niet te doen heel lastig, omdat ik dan op zo'n 'grens' zit. Maar dit keer is het overduidelijk dat het gezien de pijn gewoon niet haalbaar is om te gaan. En ook al blijft het verdrietig, dat er geen enkele twijfel is, maakt het allemaal wel wat gemakkelijker.
En wat ook helpt is dat ik ze in januari allemaal nog heb gezien toen ze zomaar, voor mij totaal onverwachts, alvast mijn verjaardag kwamen vieren. En die dag neemt niemand ons meer af!!!
Ik had vandaag nog graag deze hartjes aan Anita meegeven:
Hartjes nog van Ria, Dineke en Erica voor de hartjesslinger.
De hartjes komen nu wel op een andere manier op het juiste adres hoor!
Ik had iedereen van wie ik post heb ontvangen gemaild dat het is aangekomen. Van een aantal mensen die zich hadden opgegeven heb ik geen post ontvangen. Mocht je dus wel wat hebben verzonden en geen reactie van mij hebben gekregen, dan is het waarschijnlijk verdwenen in de post :-(.
Bij de hartjespost zaten vaak leuke, lieve, ontroerende briefjes of (zelfgemaakte!) kaarten (ook voor mij). En zelfs:
Wat lief!
Goodgoan, Gera
Geen opmerkingen:
Een reactie posten