Net als elke handwerk / kunstvorm heeft het maken van viltfiguren een ontwikkeling doorgemaakt. Alleen al bv. de materialen. Ik weet nog hoe moeilijk het was om bv. aan huidtricot te komen. Vaak maakte je het zelf: wit ondergoed zelf verven!!. Nu is er de mooie dubbelgebreide tricot in verschillende huidtinten!
Er zijn steeds meer kleuren vilt en sprookjesvilt! En de materialen zijn vrijwel overal verkrijgbaar. En als het niet bij de winkel om de hoek is dan wel te bestellen via het internet. Desnoods aan de andere kant van de wereld!
En net zoals de materialen een ontwikkeling hebben doorgemaakt, hebben de ontwerpen dat ook. Het maken van een jaartafel/seizoentafel is begonnen op de Vrije school. De figuren over het algemeen weinig gedetailleerd. Er waren geen patronen, maar de figuren werden van de 1 op de ander 'overgeleverd' (een juf of ouder liet zien hoe de figuren werden gemaakt). Inmiddels is er een rijke schat aan pakketjes en patroonbladen.
Maar ook net als de materialen en de ontwerpen heeft het aantal mensen dat viltfiguren maakt een ontwikkeling meegemaakt. Van alleen de Vrije school naar veel mensen die plezier beleven aan het maken van viltfiguren zonder uit te gaan van het antroposofisch gedachtengoed.
Nu is mijn vraag: hoe is dit voor jou?? Maak je viltfiguren vanuit de antroposofie en maak je dan het liefst de mooie oude figuren? of is het voor jou 'gewoon' een leuke hobby?
Om kans te maken op een gratis patroonblad kun je reageren tot 3 november a.s. (net als bij de vraag van maandag)
Goodgoan, Gera
Van harte welkom!
De titel van de blog is Twents: 'Droaties en proaties'.
Vertaald betekent ‘droatie’: ‘draad’. Dit kan, letterlijk genomen, een draad zijn die gebruikt wordt bij het handwerken.
‘Proatie’ betekent: ‘praatje’. Een gesprek/verhaal dus.
Op ‘Droaties en proaties’ zijn verhalen over Septemberspring te vinden, maar ook over hobby’s en huis-, tuin-, en keuken-perikelen.
Elke blog wordt afgesloten met het Twentse ‘Goodgoan’. Het wenst: waar je ook gaat of staat, het ga je goed, heb vrede met jezelf en met de wereld!
-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-
woensdag 27 oktober 2010
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
29 opmerkingen:
hallo,
voor mij is het een hele mooie en fijne hobby om te beoefenen. Maar ik heb ook een themawand( ipv seizoenstafel)en wat ik dan maak aan figuren past dan wel bij het thema van dat moment zoals nu bv de herfst. Soms vind ik de oude figuren ook erg mooi om te maken. Op het moment bedenk ik zelf patronen. ik ben nog niet zolang met vilt bezig, ongeveer vanaf mei pas. maar ik ben nu al besmet met het viltvirus!en ik kom soms tijd tekort om alles te maken wat ik zou willen.
Hilde
Goedemorgen Gera,
Een aantal jaren geleden ben ik met vilt begonnen en dat waren de patronen van slingers van Septemberspring via de Kreadoe.
Eerst voor de hallen van de basisschool, maar al gauw kwamen de viltfiguren ook bij ons thuis te staan en te hangen.
Soms werk ik bestaande patronen uit tot nieuwe.
En tijd....af en toe máák ik gewoon tijd. Het blijft een verslavende, maar ook een rustgevende hobby.
Creatieve groet Mariëlle
Hai Gera, alweer zo'n leuke vraag. Ik heb het voordeel uit een erg creatieve familie te komen en kwam er, toen ik al zowat verslaafd was, achter dat het seizoentafel gebeuren vanuit de antroposofische gedachte kwam. Ik heb er dus niks mee en kan me er ook niet echt in vinden. Toch gaat mijn voorkeur meer uit naar de echte natuurlijke materialen maar dat is dan ook het enige geloof ik. Maak vooral nieuwe ontwerpen, dus die de laatste jaren zijn verzonnen. De oudere spreken me niet genoeg aan. Vaak doordat de foto's missen en de tekst nog geschreven is. Dat zie je tegenwoordig bijna niet meer.
Tijd moet ik af en toe ook maken anders schiet het erbij in.
Liefs Mar
Hallo Gera,
voor mij is het een hobby die op zich zelf staat.
Ik heb niets met de vrije school. Onze dochter gaat in ons eigen dorp naar regulier onderwijs, en als ik zo hoor van ouders die kinderen op de vrije school hebben weet ik zeker dat wij voor ons gevoel de juiste keuze gemaakt hebben....
(Maar ondanks dat het regulier onderwijs is staat er bij de kleuteringang een seizoentafel, wat knullige popjes, dat wel. En ik ben inmiddels al benaderd om voor de verhuizing volgend jaar de nieuwe tafel in te gaan richten.
Ik heb nog niet toegezegd, volgend jaar gaat Stefanie naar de middelbare en ik voel er veel voor om deze drukke tijd (al jaren in de ouderraad en klasseouder) nu maar eens af te sluiten.
In eerste instantie was ik een verwoed berenmaakster. Maar aan het gebruik van wollen, mohair stoffen hangt toch wel een prijskaartje. En dat doe je zeker niet voor zo maar een kadootje (en dan tel je werk niet eens mee).
Op een berenbeurs zag ik de poppetjes van vilt en van het een kwam het ander.
ALs eerste een cursus gevolgd voor de zonnekindpoppen (vooral voor de hoofdjes..) en daarna bij de zelfde cursusleidster een kerstgroep en seizoentafel popjes.
Deze cursusleidster was echt van de vrije school, oude patronen, oude materialen gebruiken...
Ik weet nog dat ik een wit t-shirt bij Zeeman gekocht had om te gebruiken als ondertricot, dat nam ze me echt niet in dank af ...
Thuis richten we het tafeltje in de gang in als seizoentafel, en binnenkort komt er een schap voor in de kamer.
(En dan zo opgehangen dat onze Fabio, een britse korthaar kater er niet bij kan, hij is doel op de poppetjes!!)
Nog niet alle seizoenen zijn rijkelijk voorzien van poppetjes, ik heb nog heel wat wensen om te maken ...
Astrid
Ik maak mijn vilten figuren inderdaad vanuit mijn antroposofische opvoeding. En omdat mijn dochter op de Lans zit, een Vrije School voor speciaal onderwijs, vind ik het nog steeds belangrijk, vooral voor haar, om toch stil te blijven staan bij de jaarfeesten. En het is ook een heerlijke hobby.
Op dit moment heb ik voor veel jaarfeesten wel iets, maar ik probeer nog meer bij te maken, maar ja, met meerdere creatieve hobby's is dat lastig.
ik vind het een heerlijke hobby.
ik ontspan helemaal als ik lekker met vilt bezig ben. via een oud collega en vriendin werd ik besmet met het viltvirus. dit is nu drie jaar geleden. ik hoop dat ik nog vele jaren van deze hobby mag genieten.
sytske
Hoi Gera,
Alweer een leuke vraag. Ik maak viltfiguren omdat ik het leuk vind. Een vriendin gaf workshops in viltfiguren maken en daardoor ben ik besmet geraakt. Ik probeer wel zo nu en dan een seizoenstafel te maken, maar ik vind dat ik daar nog te weing poppjes en andere dingen gemaakt heb. Maar, ja, heel vaak ontbreekt de tijd om lekker te knutselen.
Groetjes, Beitske
Hoi Gera,
Voor mij is het een hobby.
Ik ben 2 jaar geleden met vilt in aanraking gekomen.
Ik zocht een keer iets anders dan alleen beren maken van mohair, wat ook nog steeds mij hobby is, en vond op internet een site die cursussen gaf.Ik heb dit een paar maanden gedaan en toen had ik zo iets dat kan ikzelf thuis ook maken.
Daarna heb ik mijn buurvrouw aangestoken met vilt, die zocht ook nog een leuke hobby, en is hier net als ik ook nog steeds mee bezig.Nu hebben we af en toe een knutselavond bij elkaar.
groetjes Debbie
Hallo Gera,
voor mij is het een uit de hand gelopen iets. Wij zijn geen antroposofen, maar onze zoon zit wel op de Vrije School. Toen hij daar in de peutergroep begon, hoorde ik mezelf nog zeggen dat er ab-so-luut GEEN seizoentafel in huis zou komen. Al dat gefrut met naald en draad, ik was er geen ster in, het gebeurde NIET. Maar ja, toen wilde zoon een kabouter. En wat doe je dan als moeder? Juist.... Er volgde nog een sterrenpopje voor zijn nieuwe kamer en dat was het. Dacht ik. De herfst kwam en zoon wilde zijn bladeren, eikels en kastanjes toch wel een plekje geven. Dus was het eerste jaartafeltafereel geboren. Ik maakte ook nog een Sinterklaas en Zwarte Piet (m.b.v. het Seizoentafelboek). Daarna ontdekten we dat de manier waarop het kerstverhaal verteld werd, precies datgene was wat we zochten en ging ik maar weer, met het Seizoentafelboek uit de bieb in de aanslag, een kerststal maken. Tja, en na de kerst kwam de winter en een koning winter zou toch wel leuk staan. Ondertussen was ik tot de conclusie gekomen dat ik niet meer te redden was. De pakketten en patroonbladen deden hun intrede, alsmede eigen ideetjes. Inmiddels kunnen er aardig wat jaartafels gevuld worden en ben ik nog lang niet klaar. Zoon vindt het fantastisch en steekt er veel van op. En ik word er heel rustig van. Na een drukke of minder leuke dag is het een heerlijke ontspanning.
Danielle
Hallo Gera
Voor mij is het als een leuke hobby begonnen toen de kinderen naar de Vrije School gingen.
Veel later werd mij gevraagd om de tafels op school te verzorgen en tijdens de Bazaar met een stand te komen. Voor op de seizoenstafel op school gebruik ik meestal oude patronen met een eigen inbreng en voor op de bazaars zowel wat oudere maar grotendeels toch de nieuwere.
Mijn ervaring is dat de mensen van nu meer in de details willen en vroeger meer in de fantasie.
Dit zie ik vaak ook tijdens de cursussen ,de oude patronen zijn niet meer "mooi "genoeg helaas.
groetjes Roos
Hallo Gera,
Ik vind het een hele mooie hobby, maar ik zorg wel alijd dat ik met puur wollen vilt en schapenwol als vulling werk.Jaren terug ben ik op een cursus geweest, sindsdien maak ik elk seizoen weer nieuwe figuurtjes, vooral herfst en kerst vind ik erg mooi.
Hartelijke groet, Giny Tromp
Dag Gera,
De Antroposofische gedachte achter de Zonnekindpoppen spreekt mij zeer aan.
Daar is het ooit mee begonnen.
Viltpopjes is daar in de loop van de tijd bijgekomen, omdat onze 'poppenjuf' de cursisten als afscheidscadeautje een patroontje meegaf van een bloemenkindje voor de seizoentafel.
Voor mij is poppen maken en viltpopjes maken een bijzondere en fijne hobby.
En werken met natuurlijke materialen ook erg prettig.
Met vriendelijke groet,
Dory
Ik heb eigenlijk vrij weinig met het antroposofische gedachtengoed, ik vind het gewoon een leuke hobby. Wel vind ik het prettig met veelal natuurlijke materialen bezig te zijn en vind het ook leuk dat veel patronen geïnspireerd zijn op wat er in de natuur gebeurt.
Groetjes, Corina
Hoi gera
Het is voor mij een hobby en zeker ook ontspanning. De antroposofische gedachten heb ik er niet bij meestal gebruik ik wel zoveel mogelijk natuurlijk materialen. Gebruik de laatst jaren alleen maar nieuwe patronen.
Wel hebben we een seizoensvensterbank alleen voor de kerst en zomer moet ik nog dingen maken en de andere seizoenen kan ook nog wel bij, maar elk jaar een klein beetje en dan krijg je vanzelf heel veel.
Groetjes gerda
Ook voor mij is het een mooie ontspannende hobby, en weet ik te weinig van de antroposofie.
Ik heb wel een tafeltje staan met de seizoenen, en sint en kerst, maar er zit bij mij dus geen "diepere" betekenis achter. Gewoon ontspannend om te doen.
Groetjes Mireille
Leuk om bovenstaande reacties te lezen. Als creatieve duizendpoot heb ik al van alles gemaakt. Maar aan viltpopje begon ik maar niet, want die hoofdjes daar hoorde ik enkel maar verhalen over dat dat ...... moeilijk was. En ik maakte kabouters en elfen en trollen immers al van zelfhardende klei, dus welke meerwaarde hadden deze poppetjes voor mij. Totdat mijn vriendin mij toch overhaalde om het een keer samen te doen. En ja, jullie begrijpen het zeker wel, ook deze besmetting was overgebracht en nog steeds niet te stoppen. inmiddels al heel veel gemaakt en een partner die aangeeft wat er nog wel gemaakt kan worden. Dus bij alle creatieve materialen die ik al had, kwam nog veel meer.
soms een oud patroon, en ook een aantal nieuwe patronen zijn favoriet. En nu regelmatig denken, had de dag maar meer uren. Maar ja, dat kan niet echt dus we doen het er maar mee. Groetjes Monique
Hai Gera, voor mij is het allemaal begonnen met 'De Seizoenentafel', het boekje van M. van Leeuwen. Ik wilde graag zo'n tafel in mijn kleuterklas. Maar gaandeweg ben ik mij ook gaan verdiepen in de antroposofie en dat voelde voor mij als thuis komen. Inmiddels heb ik meerdere seizoenentafels thuis en probeer ik de jaarfeesten zo goed mogelijk mee te vieren. Ik lees 'Motief', een blad dat me steeds weer raakt. En ik blijf me verdiepen in de antroposofie. Dus bij mij is het een combinatie, eigenlijk een fijne hobby met diepgang! ;-) Lieve groetjes, Barbara
Hoi Gera
Voor mij is het puur een hobby ben inmiddels al een paar jaar bezig,ik zeg wel eens het is net een virus waar mee ik besmet ben zo verslavend is het,maar erg leuk om te doen.
groetjes margriet
Hallo,
Ik ben ongeveer 2 jaar geleden begonnen met deze hobby. Mijn moeder deed dit al jaren lang, ze maakte knuffeltjes voor ons en we hadden ook altijd een seizoenstafel in huis. Nu mijn moeder dit wegens ziekte niet mee kan uitvoeren heb ik de hobby over genomen. En mag daarom ook graag in mijn vrije tijd hier mee knutselen! En natuurlijk ook de patronen van Septemberspring komen steeds vaker bij mij op tafel te liggen!
Groetjes Femke.
hallo allemaal,
voor mij is het zo'n 8 jaar geleden begonnen. Ik was altijd al creatief en deed de opleiding activiteiten begeleiding. Op de kreadoe beurs kwam ik toen bij de kraam van wollepop ja toen was ik verkocht, zo mooi en schttig allemaal. Mijn eerste poppetjes waren een ramp en ik heb het toen weer een tijd aan de kant gelegd.Uiteindelijk toch weer gaan proberen en toen ging het steeds beter en makkelijker, ik ging me steeds meer verdiepen in de achtergrond van zonnekindpoppen en seizoentafels. Het in contact staan met de natuur en het holistische mensbeeld spreekt me erg aan. Niet dat ik echt sofisch leef hoor, dat leven is voor mij niet weggelegd denk ik. Maar ik ben me wel bewust van natuurlijke materialen en maak mijn poppen en viltfiguren ook echt met de antroposofische instelling zeg maar. Wel zie ik het allemaal als een (klein beetje uit de hand gelopen;)) hobby en ontspanning! Ik kan echt genieten van mijn gemaakte poppen en vergeet vaak ook alles om me heen als ik aan het knutselen ben :) Heerlijke hobby dus!!!
Liefs Evelyn
Dankjewel voor alle reacties!! Erg leuk om te lezen hoe iedereen met vilt bezig is!!
Liefs, Gera
Ik ben begonnen met een cursus voor zonnekindpoppen en in het begin maakte ik deze ook maar na een poosje kreeg ik ook steeds meer interesse in de seizoentafelpopje met mooie details. Het komt er eigenlijk op neer dat ik nu alleen maar seizoentafelpopjes maak met heel veel plezier. Het is voor mij echt een hobby waar ik ontzettend veel onspanning in vind. Ik heb dat ook hard nodig omdat wij met ziekte in het gezin zitten en het gewoon nodig is dat je op zijn tijd toch wat voor jezelf kan doen en ook hier ontspanning in vindt. Ik kan echt niet zonder mijn popjes, viltjes en patroontjes.
Groetjes Connie
Nog voordat ik van de antroposofie kende vond ik de seizoentafel mooi. En bewonderde deze en dacht dat wil ik ook. Toen Sjors naar de vrije school ging heb ik de popjes leren maken. Na anderhalf jaar is Sjors naar een andere school gegaan. Maar de seizoentafel in ons huis is blijven staan. Het is nu een hobby van mij. Zowel de oude als de nieuwe ontwerpen vind ik erg mooi. Mieke Stender is mijn favoriet. Jouw ontwerpen vind ik altijd erg mooi Gera, het heeft vaak te maken met mijn fitheid, ben ik heel erg fit dan kies ik een project met meer details, ben ik wat moe(der;))dan is een eenvoudig popje heerlijk om te maken.
groetjes
Monique
Hallo Gera,
Ik maak al 16 jaar poppen, zowel zonnekind als seizoentafelpopjes. In allerlei stijlen, van basic tot heel gedetailleerd. Een seizoentafel en een paar kleine hoekjes, allemaal leuk.
Ook met 1 popje, bloemen, een mooie kaart en een bijpassend waxinelichtje heb je al een leuk tafereeltje. En de thema's? Seizoenen,sprookjes, klassieke verhalen (met een mooi prentenboek erbij),'t kan bij ons allemaal.
En er is gaandeweg van alles bijgekomen: mooie doeken, (halfedel)stenen, natuurmateriaal enz.
Het is een deel van de inrichting geworden.
Lieve groet, Liesbeth
Hoi Gera,
1.5 jaar geleden ben ook ik besmet geraakt door het viltvirus. In eerste instantie door een troetelpopje te maken toen ik zwanger was. Deze maakte ik tijdens een cursus in een winkel vol met antroposofische spulletjes en natuurlijk ook vilt vilt en nog meer vilt. Ze hadden daar verscheidene voorbeelden en ik was verliefd. Toen kwam het allermoeilijkste. Beginnen en ik kwam er al snel achter wat een keuze er is. Hoe veel ateliers, ontwerpers en wat een prachtige patronen.
Ik zit in het onderwijs en heb de afgelopen jaren een kleuterklas gehad. Om die reden leek het mij leuk om te beginnen met seizoensgebonden tafereeltjes zodat ik deze ook op school zou kunnen gebruiken. En tja mijn allereerste werkje was de herfstslinger, toen op zoek naar een slaapplaats en elk vrij moment ga ik verder. Ik ben helemaal weg van jouw ontwerpen (ik moet toch echt foto's gaan maken zodat ze ook in de gallerie komenen)en ik kan mij rustig een uurtje achter internet vermaken met het kijken naar mooie tafereeltjes.
Op dit moment heb ik onze noest (en een vitrinekast + een plank in de boekenkast) ingericht als seizoenstafels. Niet zozeer volledig vanuit de antroposofische leer maar wel vanuit de visie dat ik het belangrijk vind om stil te staan bij alles wat de natuur te bieden heeft. Mijn seizoenstafel heeft dus ook zoveel mogelijk echte materialen. Ik wil dat mijn zoontje bewust wordt van de wereld om zich heen en hier van leert genieten en wat is mooier dan samen de tafel inrichten.
Met vilt werken geeft mij een bijzonder gevoel. De kleuren, de zachtheid van het materiaal en het gevoel dat ik iets aan het maken ben vind ik heel fijn.
Ik vind veel verschillende ontwerpen mooi maar ik merk dat de nieuwere ontwerpen van ateliers mij enorm aanspreken vanwege hoe gedetailleerd de popjes/dieren vaak zijn.
Pff ik kan wel uren hierover doorgaan merk ik. Tijd om te stoppen!
Groetjes Vera
Hallo Gera,
Voor mij is het maken van vilten figuren een hobby. Met deze hobby kan ik ook mooi een beetje het seizoensgevoel in huis halen. Woon in een land (Oman)waar we altijd een zomergevoel hebben vanwege de zon die altijd schijnt. Door de seizoensfiguurtjes hebben we toch een beetje meer een seizoensgevoel.
Groetjes en wat zon uit Oman,
Fernanda
Dankjewel voor alle reacties. Ik vind het heel bijzonder om te lezen allemaal! Dankjewel voor het vertrouwen.
liefs, Gera
Hé Gera,
Voor mij is het maken van viltfiguren een liefhebberij omdat ik het prettig vind om te werken met natuurlijke materialen en niet vanuit het antroposofisch denken.
Ik zet ook nog steeds een seizoenshoekje neer ook al is mijn dochter inmiddels 18 jaar maar ik vind het prettig om zo even stil te staan bij een seizoen of een feestdag.
Kan weer helemaal blij worden als ik de sinterklaas spulletjes van zolder kan halen, vorig jaar dacht ik, moet het nou nog. Ja, het geeft me een goed en sintstemmig gevoel dus doe ik het dit jaar gewoon weer!
Groet,
Hetty
Hallo Gera, Ik doe het gewoon als hobby, die ik overgedragen heb gekregen van Angelina. Bij mij is een bijkomend voordeel dat ik er héél erg rustig van word, ik kan soms heel chaotisch zijn, en druk ben altijd alles kwijt. maar als ik dan met vilt bezig ga dan heb ik alles (redelijk) onder controlle. En ik vind het fijn dat mijn creativiteit er lekker op los kan laten. Daarnaast vind ik de thema's van het jaar leuk om terug te laten komen in huis. Sinterklaas, lente, halloween. En dat kan op deze manier heel goed.
Jeanine.
Een reactie posten