Kerstmannetje

Het uitpakken van de doos met kerstspullen vind ik elk jaar weer een feest. Een feest van herinneringen. We beginnen met de lichtjes en zilveren ballen. En daarna komen de herinneringen....
Een houten beertje gemaakt door een neef (zat ooit op een kerstkaart, de kaart is er niet meer, maar het beertje blijft), een sterkaboutertje gemaakt door een vriendin, een klein houten kerststalletje vorig jaar gekregen, een kerststalletje gekocht bij de wereldwinkel, een nickey kaboutertje in een ring, een dennenappelkerstkabouter (gekregen tijdens een creafamiliedag), een engeltje gekocht op een kerstmarkt in Antwerpen, en een kerstbal in de vorm van een bruidstaart (gekregen van vrienden toen we trouwden) en een vogeltje nog van thuis, en... , en...., en...., en...veel herinneringen. En elk jaar krijgen/kopen/maken we er 'herinneringen' bij (Vroeger mochten we ook elk jaar iets nieuws kopen, en dat zijn we blijven doen).

En als dan de boom klaar is, komt het allermooiste....:
mijn kerstmannetje. Ik kreeg hem van mijn Opoe toen ik 3 was en de mazelen had (hij is nu dus al heeeeeeeel oud :-)). Mijn Opoe had hem meegenomen van de markt. En elk jaar krijgt hij een ereplekje onder de boom. In zijn buik zat ooit manna. In de loop van de jaren is hij flink verkleurd, maar o, wat is hij me dierbaar.

Fijne kerstdagen,

liefs, Gera