Afgelopen zondagochtend rond een uur of 11 zat ik achter de computer op zoek naar info over een nieuw ontwerp, toen de bel ging. Ik was zo geconcentreerd bezig dat ik niemand had gezien of gehoord.
Henri deed open. En opeens kwam mijn vriendin uit Amsterdam binnen!! Even schoot het door me heen: wat leuk!! zou ze met man en dochter een weekendje in Drenthe zijn?
Maar die gedachte verdween nog sneller dan dat hij op kwam,
Want......
Daarna kwam de volgende vriendin binnen, en nog eentje, en nog eentje, het ging net zolang door totdat ze er alle 6 waren!!
Wat bleek?
Ze kwamen alvast mijn op handen zijnde verjaardag vieren!!!!!!!!!
EN HOE!
Compleet bepakt en bezakt met serpentines, zelfgebakken taarten en een overlevingsmand!!!
Totaal overdonderd, stond ik te trillen op mijn benen, het hart bonkend in mijn keel.
Na iedereen (inmiddels behangen met serpentines) begroet te hebben, nog steeds vol verwondering, werd er voor koffie, thee en zelfgebakken taart gezorgd.
Zo langzamerhand hoorde ik over de eerste afspraken, die vorige jaar tijdens de meidendag in april (waar ik niet bij was), al waren gemaakt, het mailverkeer, de telefoontjes met Henri......., de voorpret.....het de laatste weken geen contact meer met mij durven opnemen uit angst zich te verspreken.....enz.,enz, enz..
Toen de eerste koffie en taart op was, en mijn hart eindelijk weer in een normaler ritme zat, de knietjes niet meer knikten, mocht ik beginnen aan ‘de overlevingsmand’:
Allereerst mocht ik het muzisch agogische deel uitpakken (die HBO-J blijft ons achtervolgen?!): een geweldige, samen gemaakte slinger (door iedereen 3 vlaggetjes), met daarop allerlei lieve teksten, foto’s, tekeningen, terug en vooruit blikken, gedichten, en Gera 50 gefeliciteerd! Helemaal geweldig!
Na de slinger kwam er nog een tekening:
en:
Prachtige doosjes (voor het bewaren van de mooie herinneringen) (of volgens 1 van de meiden, voor de tanden......net als bij een kraampakket voor baby’s......)
Een blik met daarop lieveheersbeestjes met daarin douchegel en deo.
Een tijdschriftbon (voor de Donald Duck als ik jong wilde blijven) of voor ....
Het boek: Ze waren er allemaal (hoe toepasselijk kan een titel zijn?!!) van Toon Tellegen, omdat er kans is dat je rond je 50e je leven (weer) gaat overdenken, een kado met een filosofische inslag.
Sokken
Een doosje vol vriendschap (neem op gevoel en met behulp van de pincet een rolletje uit dit doosje....en laat je inspireren door de gevonden vriendschapsspreuk).
Maar hiermee was het feest nog lang niet voorbij! Het samen zijn is het grootste feest!
Werkelijk aan alles was gedacht! Er kwam nog een uitgebreide superlunch op tafel!
Lekkere zalmwraps, beschuitbollen, minibeschuitjes, frambozenjam uit Engeland, verschillende kaasjes, salades, hartige taart, verschillende sandwiches, sapjes, melk! Compleet met mooie aardbeiservetjes.
En een pot vol zelfgebakken ‘50’ cookies:
Na de lunch gingen de meiden wandelen (en heb ik even een uurtje geslapen):
Toen ze terug waren samen nog weer wat gedronken en bonbons gegeten en rond kwart over 5 was de bijzondere dag voorbij.
Vriendinnen en een dag om te koesteren.
Wat ben ik een bevoorrecht mens met vriendinnen die vanuit het hele land (even een rondje Nederland: Nijverdal, Eindhoven, Den Haag, Alphen a/d. Rijn, Amsterdam en Hindeloopen) ‘zomaar’ op een zonnige zondag in januari mijn bijna 50e verjaardag komen vieren!
Onvergetelijk!
Goodgoan, Gera
