Dauwtrappen

Het is Hemelvaartsdag. De zon schijnt. In het oosten van het land gaan veel mensen nog steeds dauwtrappen op deze dag (de 'echte' dauwtrappers zijn al lang op stap terwijl ik dit blogje schrijf :-)).  Het dauwtrappen wordt volgens mij wel minder (en anders) gedaan dan vroeger. Als we zelf niet gingen werden we wel gewekt door vroeg langsfietsende en lopende mensen, en daar merk je nu weinig meer van.

In de 19e eeuw stond men op voordat de zon op kwam en danste en zong blootvoets in het bedauwde gras: vandaar 'dauwtrappen'. De dauw zou zuiveren en helend zijn.
Dauwtrappen schijnt oorspronkelijk een meifeest te zijn geweest om de nieuwe bloei van de natuur te vieren.
Tegenwoordig gaan nog wel veel mensen wandelen of fietsen al begint men vaak uren na zonsopgang....

Wij gingen vroeger wel vroeg op pad: fietsen. Broodjes mee, en dan onderweg natuurlijk picknicken (Op de Holterberg, de Nijverdalse berg of in het Eerder bos of zo, het lag er maar net aan hoever we kwamen,ha,ha).
Of we deden mee aan een ster-rit (we wonnen nooit, maar leuk was het wel!). En op de 1 of andere manier liep de ster-rit altijd via de Sahara (een zandverstuiving in de boswachterij Ommen), waar een koffiepauze werd gehouden.
Goede herinneringen.

"Lieve vrienden, 't is vandaag
een dag om dauw te trappen,
en een keertje met dit weertje
lekker te gaan stappen.

Zing een lied uit volle borst,
we komen niemand tegen.
Wat is de bloementooi toch mooi
langs velden en langs wegen.

De vogels leggen nu hun ei.
De meidoorn staat te geuren,
ja, alles groeit en alles bloeit
in schitterende kleuren.

Tenslotte gaan we weer naar huis,
zodra de zon gaat zakken.
Moe maar voldaan en volbelaân
met ruikers en bloesemtakken".
                (Kate Greenaway)

Fijne dag!
Goodgoan, Gera