Kan nu eigenlijk wel volstaan met: het was een superdag!
Maar ja, misschien is het ook wel leuker om er nog wat meer over te vertellen en wat te laten zien.
We hebben dus geen spiegelei gebakken (wel snert gegeten) maar we hebben engeltjes gemaakt.
Toen ik met de voorbereiding bezig was, vroeg ik me af of de tijd die nodig zou zijn voor het maken van de engeltjes niet veel te kort zou zijn, dat we ons zouden 'vervelen' :-)) (nee, hoor over vervelen heb ik me geen moment zorgen gemaakt ha,ha).
Bij het denken over de tijd had ik even geen rekening gehouden met alle leuke en bijzondere gesprekken, lieve verrassingen, en vooral het vele lachen (de engeltjes zijn niet allemaal af gekomen.....).
Elly, (de moeder van Margreet, schoonzus van Sientje, tante van Carla, Elien, Marije en mij zei de gek) had voor ons allemaal een denneappelkabouter (ontwerp atelier Ladybird) gemaakt. Hij ruikt heerlijk naar kaneel. Toen ik gisteren en vandaag beneden kwam rook ik alweer het gezellige kaneel-aroma en speelden er direct weer allerlei herinneringen door mijn hoofd.
De engeltjes:
De basis van de engeltjes is hetzelfde, maar ze zien er allemaal anders uit door de versieringen van bandjes, kantjes, sterretjes, klokjes, kraaltjes, verschillende vleugels.
Het was maar goed dat we tijdens het werken af en toe hulp hadden van kaboutertjes (voor wie goed kijkt ziet ze hier en daar wel rondscharrelen tussen de schaal met pepernoten, de kerstballetjes, het vilt, de engeltjes, de wol ed).
Kabouters laten zich meestal niet zien aan volwassenen, maar we hadden geluk: we betrapten er een stel tijdens het rondscharrelen en later toen ze weer rond een vuurtje zaten:
Na hard werken, praten en veel lachen was het hoog tijd voor snert:
Jammer dat zo'n dag zo snel voorbij gaat! Voor herhaling vatbaar (de eerste plannen zijn er al :-)
groet, Gera







