Hoe klein is de wereld!

Gisteren kreeg ik een bijzondere (leuke) mail.
Een aantal jaren geleden had ik mailcontact met iemand. Ik weet eigenlijk niet meer waardoor dat contact toen is ontstaan. Weet nog wel goed dat we vanaf het begin allebei het gevoel hadden dat we elkaar wel eens hadden ontmoet. Dat we elkaar ergens van kenden. En tja, dan wil je toch eigenlijk wel weten waar je elkaar van kent. Dus dat werd het begin van de zoektocht. Verschillende opties vlogen langs de digitale snelweg. En we ontdekten wel een aantal dingen. Bv. dat een goede vriendin van haar een kennis van mij is. En dat een kennis van haar, mijn schoonmoeder is. Maar verder dan dat kwamen we niet.
Door omstandigheden hadden we een paar jaar geen contact.
Tot gisteravond.
Toen kreeg ik een mailtje. Ze was gisteren bij die bewuste vriendin geweest en had verteld dat ze vorige week zaterdag een workshop Japans appliqueren had gedaan.
En nu voel je hem natuurlijk al aankomen.....
Ik had heel toevallig net vorige week contact gehad met die (voor mij) kennis. En verteld dat ik zaterdags een workshop ging doen.....
Dus was de link al snel gelegd :-))
En het maffe is dat we daar nog met elkaar hebben staan praten bij het afscheid. Ik had even iets verteld over dat ik ontwerp voor de seizoentafel. En toen vertelde zij dat ze zo'n 15 jaar geleden les gaf in het maken van lijs en ledemaatpoppen!
Maar goed, we hebben elkaar dus niet herkend. (Maar dat zegt natuurlijk nog niets over het feit of we elkaar in het verleden wel of niet hebben ontmoet..... want tja die leeftijd.....)